Κατηγορία

• Η Δεξαμενή Σκέψης Μας

Του Simon Tisdall / The Guardian, Εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Η μακρόσυρτη διένεξη γύρω από τη μετακίνηση της βάσης των Αμερικανών πεζοναυτών από τη νήσο Οκινάουα της Ιαπωνίας απειλεί να εκτροχιάσει τις ιαπωνο-αμερικανικές σχέσεις, με τον πρωθυπουργό Γιούκιο Χατογιάμα να προειδοποιεί το Σαββατοκύριακο ότι ενδεχόμενο ναυάγιο των διαπραγματεύσεων θα τον υποχρέωνε σε παραίτηση. Δεδομένου ότι το Δημοκρατικό Κόμμα της Ιαπωνίας (DPJ) εξασφάλισε μεγάλη εκλογική νίκη στις εκλογές του Αυγούστου 2009, μία τέτοια εξέλιξη θα ήταν πολύ ενοχλητική για τις ΗΠΑ και θα προκαλούσε την οργή του ιαπωνικού λαού.

Κατηγορία

• Η Δεξαμενή Σκέψης Μας

Tου Παντελη Μπουκαλα, Εφημερίδα "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

Τα οικονομικά είναι (ή τουλάχιστον έτσι θέλουμε να πιστεύουμε όσοι δεν έχουμε άριστες ή καν μέτριες σχέσεις μαζί τους) μια επιστήμη αυστηρή, η οποία θεμελιώνει τα συμπεράσματά της σε αριθμούς, ποσοστά, στατιστικές, πράγματα μετρήσιμα εν γένει. Αυστηρή παραμένει και η πολιτική οικονομία, όπως σχηματικά την εννοούμε, ακόμα κι όταν κάποιοι θεωρητικοί της σχεδιάζουν ουτοπίες.

Κατηγορία

• Η Δεξαμενή Σκέψης Μας

Του Άγγελου Αθανασόπουλου, Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ

Σήμερα ο κ. Γ. Παπανδρέου μεταβαίνει στο Βερολίνο. Η συνάντησή του με την καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ είναι η πρώτη μιας τριάδας συναντήσεων ιδιαίτερα κρίσιμων για την Αθήνα. Θα ακολουθήσουν αυτές με τον Νικολά Σαρκοζί την Κυριακή και τον Μπαράκ Ομπάμα την Τρίτη.

Η Γερμανία είναι η χώρα-«κλειδί» στο «μεγάλο παιχνίδι» που παίζεται αυτή τη στιγμή στην ευρωζώνη με την Ελλάδα να βρίσκεται στην κεντρική σκηνή. Γιατί; Διότι, ανεξαρτήτως του τι λέγεται και γράφεται, η βοήθεια για την οποία πολλοί μιλούν δεν θα είναι- εφόσον έρθει- ευρωπαϊκή. Θα προέρχεται κυρίως από τα ισχυρά κράτη-μέλη που θα κληθούν να συνδράμουν τη «στριμωγμένη στα σκοινιά» Αθήνα. Και πρώτο βιολί θα είναι, λογικά, η Γερμανία.

Κατηγορία

• Πρόσφατες Δραστηριότητες
• Η Δεξαμενή Σκέψης Μας

Αγαπημένε μας Κώστα,

Σήμερα ξημέρωσε μια άλλη ημέρα για όλους μας στο Πολιτικό Γραφείο του Δημήτρη Αβραμόπουλου.

Εκεί, που για πάνω από δεκαπέντε χρόνια έζησες, μεγάλωσες και από παιδί έγινες άντρας.

Κοντά σ΄ έναν άνθρωπο, που σε είχε σαν το μικρό του αδελφό, μαζί με όλους εμάς, που κάθε μέρα μοιραζόμασταν τις καλές και τις κακές στιγμές, τα προσωπικά μας προβλήματα, τις αγωνίες και τις χαρές και που όλοι μαζί βλέπαμε βαθιά στο χρόνο να πραγματώνονται όνειρα και προσδοκίες.

Ήσουν πάντα εκεί, με το χαμόγελο, την ευαισθησία, το χιούμορ, τον καλό σου λόγο, την αφοσίωση, την εντιμότητα, την ειλικρίνεια, το μέτρο, την ανθρωπιά.

Ήσουν πάντα εκεί, κοντά στον Δημήτρη Αβραμόπουλο σε όλες τις στιγμές. Ταξιδεύοντας σε όλο τον κόσμο με αγάπη, με αγωνία, με λόγο, με άποψη.