Αποσπάσματα Πολιτικής Ομιλίας Δημήτρη Αβραμόπουλου σε Ομογενείς της Γερμανίας
Κατηγορία
Ο κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος μίλησε σήμερα Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2009 στο Μόναχο, σε συγκέντρωση στελεχών και φίλων της Νέας Δημοκρατίας, που διοργάνωσε η ΝΟΔΕ Βαυαρίας. Αύριο Δευτέρα ο κ. Αβραμόπουλος μεταβαίνει στην Κύπρο, όπου θα μιλήσει σε ανάλογη συγκέντρωση, που διοργανώνεται στη Λεμεσό. (Ξενοδοχείο Ajax- Ώρα 18:00).
Ακολουθούν αποσπάσματα της ομιλίας του κ. Αβραμόπουλου στο Μόναχο:
"Είναι αλήθεια, ότι κάποιοι ξεπέρασαν και κάποια όρια, σαν να μην αντιλαμβάνονται, ότι ανήκουμε όλοι στην ίδια οικογένεια και εκεί θα είμαστε και την επόμενη ημέρα. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε αυτή η διαδικασία να μας οδηγήσει, να διολισθήσει σε προσωπικές συγκρούσεις, σε σκληρές προσωπικές αναφορές. Όπου και αν είναι ταγμένος ο καθένας και η καθεμιά από εμάς, σε ένα πράγμα στοχεύει. Η παράταξη να αναδείξει καινούργια ηγεσία και να βγούμε δυνατοί την επόμενη ημέρα. Να ξεκινήσει το έργο μας, να ανασυντάξουμε τις δυνάμεις μας, να ξαναχτίσουμε την παράταξή μας από την αρχή, με καινούργιες ιδέες και καινούργια υλικά. Να της ξαναδώσουμε ταυτότητα και το κυριότερο, να πείσουμε την ελληνική κοινωνία, ότι σύντομα, και αφού κριθούμε για το θετικό αντιπολιτευτικό μας έργο, θα γίνουμε και πάλι αξιόπιστη πρόταση εξουσίας.
Το είπα κιόλας από την πρώτη στιγμή, το επαναλαμβάνω σε κάθε τόνο και με κάθε ευκαιρία. Σε καμία περίπτωση δεν θα επιτρέψουμε και δεν θα πρέπει να αφήσουμε κανέναν να το κάνει, να διασαλευθεί η ενότητα και η αλληλεγγύη της παράταξης.
Μέσα από αυτήν τη διαδικασία, η Νέα Δημοκρατία πρέπει να βγει πιο δυνατή, πιο ισχυρή, πιο ενωμένη.
Βρισκόμαστε σε μια ευθεία, που, μην έχετε καμία αμφιβολία, θα οδηγήσει σε μια καινούργια εποχή. Και όπως κάθε τοκετός, έτσι και αυτός έχει τις οδύνες του. Θα το ξεπεράσουμε. Ήδη, πρέπει να σας πω, ότι μέσα από τα όσα συμβαίνουν, σε αυτήν την πορεία προς την ημερομηνία που θα αναδείξει την ηγεσία της παράταξής μας, φάνηκαν και τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης του φρονήματος της βάσης μας, χάρις στην θετική ανταπόκριση, στον καταλυτικό, θα έλεγα ρόλο που έπαιξε η πρόταση, που υπέβαλλα από την πρώτη κιόλας ημέρα. Κάτι που θα έκρινε και για το εάν θα ήμουν υποψήφιος. Δηλαδή η παράταξή μας να είναι η πρώτη στην Ελλάδα, και αυτό έχει σημασία για τη γενικότερη λειτουργία του πολιτικού μας συστήματος, που θα αναδείκνυε τη φυσική ηγεσία από την κοινωνική μας βάση.
Αυτό ήταν και το πρώτο πολιτικό στοίχημα, που κερδήθηκε έστω και εάν δεν φτάσαμε στο εκατό τοις εκατό. Και για το λόγο αυτό απέσυρα την υποψηφιότητά μου. Διότι περίμενα να ψηφίζουν και οι φίλοι, και οι οπαδοί, και οι προσκείμενοι. Όλοι δηλαδή αυτοί, που ανταποκρινόμενοι στην πρόσκλησή μας, έρχονται και ψηφίζουν στις εθνικές εκλογές. Και τα μέσα υπάρχουν και οι δυνατότητες.
Με τον Αντώνη Σαμαρά, κάναμε ένα σημαντικό βήμα. Πρώτα απ΄ όλα, δεν αρκεστήκαμε, στο να δηλώσουμε τη συνεργασία μας ή αν θέλετε τη δικιά μου υποστήριξη. Αλλά κάναμε κάτι παραπάνω. Συνυπογράψαμε μια διακήρυξη αρχών, αξιών και στόχων, που θα έχουν να κάνουν με το μέλλον της παράταξης και της πατρίδας μας.
Θα ολοκληρωθεί δε, το βήμα, για το οποίο σας μίλησα πρωτύτερα, με τη νίκη του Αντώνη Σαμαρά και τη διοργάνωση, όπως έχουμε συννενοηθεί, πριν το Πάσχα του 2010, του πρώτου μεγάλου και ανοικτού Συνεδρίου της παράταξής μας φυσικά, μαζί με σημαντικές και βαθιές καταστατικές αλλαγές και προσαρμογής του πολιτικού στίγματος στο αύριο, στο μέλλον.
Αυτά ήταν και μερικά από τα βασικά σημεία αυτού του πλαισίου της πολιτικής συμφωνίας, που υπογράψαμε σε επίπεδο αρχών και κατευθύνσεων με τον Αντώνη Σαμαρά, επισφραγίζοντας την συμπόρευσή μου για την εκλογή του, ως νέου Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας.
Απεγκλωβίσαμε τις διαδικασίες για την επιλογή της νέας ηγεσίας από τον εναγκαλισμό, τον ιδιαίτερα ασφυχτικό εναγκαλισμό, που το βιώνουμε όσοι είμαστε στους κόλπους αυτής της παράταξης όλα αυτά τα χρόνια, των προσωπικών μηχανισμών και των κλειστών κυκλωμάτων και των παρεών της κομματικής γραφειοκρατίας.
Και αυτήν την κομματική γραφειοκρατία, την βρήκαμε μπροστά μας ως εμπόδιο, καθ΄ όλη τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας τον τελευταίο μήνα. Εκεί, δηλαδή, όπου δοκιμαζόταν αυτή η πρωτοβουλία στην πράξη.
Εμείς πολιτικοποιήσαμε την έννοια των διαδικασιών, συνδέοντας την επιλογή της νέας ηγεσίας με την επιλογή μιας συγκεκριμένης στρατηγικής για την ανάκαμψη καταρχήν, της Νέας Δημοκρατίας και βέβαια, την επαναφορά της, το συντομότερο δυνατόν, σε τροχιά εξουσίας.
Είναι τα βήματα ενός νέου ξεκινήματος. Μιας νέας αρχής.
Συνεχίζουμε λοιπόν, το δρόμο αυτό, για να ενώσουμε τις δικές μας φωνές αλλά και τις δυνάμεις μας, με τις φωνές και τις δυνάμεις μιας νέας κοινωνικής πλειοψηφίας.
Της πλειοψηφίας, που θα ξανασυναντηθεί μαζί μας, μην έχετε καμία αμφιβολία, για να χωρίσει το παρελθόν από το μέλλον, για να ενώσει το μέλλον της Νέας Δημοκρατίας, με το μέλλον της χώρας και της ευημερίας της.
Αυτός ο ρόλος ανήκει πρωταρχικά σ΄ εσάς. Στους Απόδημους Έλληνες και γενικότερα θα έλεγα, στον Οικουμενικό Ελληνισμό. Διότι εσείς που ζείτε σε ανεπτυγμένες, προοδευτικές και σύγχρονες κοινωνίες, σε κλίμα πολιτικής ηπιότητας και σεβασμού, σε ένα άλλο περιβάλλον δημοκρατικού πολιτισμού, γνωρίζετε καλύτερα απ΄ όλους, ποια είναι η πραγματική λαϊκή κυριαρχία, που πρέπει να συνδέει και να συμπληρώνει τα δικαιώματα με τις υποχρεώσεις των πολιτών, απέναντι στο κράτος, απέναντι στην πολιτεία.
Φίλες και φίλοι,
Ήμουν πάντα ειλικρινής, γιατί αυτό με οδηγεί στο να έχω ήσυχη τη συνείδησή μου. Τα είπα και στο Συνέδριο.
Μπερδέψαμε κατά τη διάρκεια αυτών των πεντέμισι χρόνων, πολλοί από εμάς, τις αξίες με τα αξιώματα. Περισσότερο επιδόθηκαν κάποιοι δικοί μας στη νομή και στην εκμετάλλευση της εξουσίας, από το να τη χρησιμοποιήσουν ως εργαλείο και ενέργεια, που μας δίνει ο κόσμος για να αλλάξουν τα πράγματα.
Είπαμε, επανίδρυση του κράτους και δεν καταφέραμε να καταργήσουμε ούτε ένα χαρτί από τα πενήντα που χρειάζεται ένας επιχειρηματίας για να ανοίξει ένα μαγαζί ή ένας περιπτεράς ένα περίπτερο.
Φίλες και φίλοι,
Στο καινούργιο ξεκίνημα δεν περισσεύει κανείς. Την επόμενη ημέρα των εκλογών της 29ης Νοεμβρίου, θα πρέπει να ξεκινήσουμε από μια βασική αρχή, που διέπει κάθε δημοκρατικό Κόμμα, κάθε πολιτισμένη παράταξη. Όποιος νικήσει θα σεβαστεί τον ηττημένο και όποιος χάσει, θα σεβαστεί το νικητή.
Ελέχθη στην αρχή, το είπε και η φίλη μου η κα Μπακογιάννη, να μη φύγει κανείς την επόμενη ημέρα. Και της είπα, μα αυτό είναι το αυτονόητο. Σκοπός δεν είναι να μη φύγει κανείς. Είναι οι άλλοι, αυτοί δηλαδή που θα χάσουν, να μείνουν κοντά στο νικητή και να αποδειχθούν στην πράξη, οι πρώτοι τη τάξει συνεργάτες του, για το χτίσιμο της νέας παράταξης. Όποιος και εάν είναι αυτός.
Για να φθάσουμε όμως εκεί, πρέπει να περάσουμε από τις εκλογές. Και η δική σας συμμετοχή είναι, και όλων εκείνων που δεν βρίσκονται σήμερα στην αίθουσα αυτή, με την ψήφο σας, καθοριστική. Και επιτρέψτε μου εδώ, να το πω για άλλη μία φορά. Δεν είναι θέμα προσώπων.
Απαλλαγείτε από αυτήν την τριτοκοσμική αντίληψη και το λέω προς όλους στην Ελλάδα, όπου ταυτίζουμε το μέλλον της πατρίδας μας, με τη γοητεία την επικοινωνιακή των προσώπων.
Σταθείτε στις αρχές.
Σταθείτε στο αξιακό σύστημα.
Οραματιστείτε μαζί με όλους μας, πώς θέλετε αυτήν την παράταξη και τον τόπο μας.
Είναι, με άλλα λόγια, θέμα ιδεών.
Είναι θέμα αρχών.
Είναι θέμα τόλμης και αποφασιστικότητας αλλά και βούλησης για να πραγματώσουμε κάποια πράγματα.
Είναι ζήτημα οράματος, που πρέπει κάποτε να μας δένει όλους εμάς. Για να ξέρουμε, προς τα πού πηγαίνουμε το σκάφος, που λέγεται Νέα Δημοκρατία και προς τα πού, μια μέρα, αυτό το σκάφος θα μπει μπροστά για να οδηγήσει την Ελλάδα.
Είναι θέμα πολιτικής, φίλες και φίλοι. Με το Π κεφαλαίο.
Να ξαναβρούμε, πρώτα απ΄ όλα, εμείς οι Νεοδημοκράτες, την παραγκωνισμένη, τη λησμονημένη μας δυστυχώς πολιτική και ιδεολογική μας ταυτότητα, που θα μας εξασφαλίσει, πρώτα απ΄ όλα, μια νέα πολυσυλλεκτικότητα.
Να διευρυνθούμε, να ανοιχτούμε στο πολιτικό φάσμα. Και όπως έλεγε ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής, τα όρια αυτής της παράταξης - η έννοια διαφοροποιείται από την έννοια Κόμμα - ξεκινούν από τις παρυφές της δημοκρατικής αριστεράς και φτάνουν μέχρι τα όρια της δεξιάς. Αυτή τη διεύρυνση εγγυάται η δικιά μας πολιτική πρόταση για το μέλλον αυτής της παράταξης.
Σήμερα έχουν αλλάξει τα δεδομένα. Δεν είναι η Ελλάδα της περιόδου μετά τον πόλεμο και μετά τον εμφύλιο σπαραγμό. Τώρα ζούμε όλοι μέσα στη μεγάλη μας χώρα, την Ευρώπη. Και τα πολιτικά Κόμματα πρέπει να προσαρμοστούν σε αυτά τα νέα δεδομένα.
Δεν μπορούμε να κινούμεθα στη συχνότητα μίας εποχής, που όπως είπα, αρκούσε η χαρισματικότητα ενός προσώπου. Σήμερα πρέπει να κυριαρχεί η πειστικότητα των ιδεών και των πολιτικών επιχειρημάτων.
Αυτή η αλλαγή πρέπει να περάσει μέσα από την ίδια τη Νέα Δημοκρατία. Και μέσα από την τελευταία δραματική εμπειρία που ζήσαμε, αυτή την εκλογική συντριβή, που δεν είναι απλά ένα μάθημα, ούτε ένα χαστούκι. Είναι μια ευκαιρία για να ξαναχτίσουμε την παράταξη από την αρχή. Με καινούργιες ιδέες, με καινούργια υλικά. Ανοίγοντας τις πόρτες διάπλατα για να μπουν και καινούργια πρόσωπα, που μέχρι τώρα οι προσωπικοί μηχανισμοί κρατούσαν τις πόρτες κλειστές. Και αν κάποιος ήθελε να την περάσει αυτήν την πόρτα, έπρεπε να δηλωθεί σε μια παρέα, για να έχει προστασία την επόμενη ημέρα μέσα στο Κόμμα.
Τα προσωπικά κυκλώματα, εμάς που προερχόμαστε από την κοινωνική βάση, δεν μας ήθελαν. Και έλεγα και επαναλαμβάνω, αυτή η παράταξη θα πάει μπροστά και ο τόπος μας μαζί της, όταν το παιδί του εργάτη, του αγρότη, του μετανάστη, θα μπορεί μια μέρα να γίνει Πρωθυπουργός της Ελλάδας.
Υπάρχουν και διαφορές, ενόψει της αναμέτρησης της 29ης Νοεμβρίου. Και δεν έχουν να κάνουν με διαφορετικές ιδεολογίες. Σίγουρα, έχουν να κάνουν με διαφορετικές αντιλήψεις, μερικές των οποίων σας περιέγραψα πρωτύτερα.
Διαφορές, που κάποιοι δυστυχώς, τις θέλουν να έχουν προσωπικό χαρακτήρα, ενώ είναι εξόχως και βαθύτατα πολιτικές. Και αυτές θα τις συζητήσουμε στο Συνέδριο, που όπως σας είπα πριν, θα γίνει το Πάσχα.
Διαφορές που είναι, σε τελευταία ανάλυση, διαφορές απαντήσεων στα ζητούμενα της παράταξής μας, στο ζητούμενο της ταυτότητάς μας, στα ζητούμενα της εποχής μας.
Τα παλιά αλλά και τα καινούργια μέλη μας, καλούνται να στείλουν, μέσα από τη μαζική τους συμμετοχή στις διαδικασίες των εκλογών, το μήνυμα της ανανέωσης των σχέσεών μας με την ξεχασμένη, παραμελημένη, παραγκωνισμένη κοινωνική μας βάση και με τον ξεχασμένο Ελληνισμό της διασποράς.
Τα παλιά και τα καινούργια μέλη καλούνται με την επιλογή τους, να βάλουν τα θεμέλια της ανάκτησης της χαμένης εσωτερικής δημοκρατίας στη Νέα Δημοκρατία.
Τα παλιά και τα νέα μέλη ξέρουν τα πραγματικά προβλήματα και αρνούνται να μπουν στα ψεύτικα διλήμματα, που αφορούν στην ενότητα και την αντιπροσωπευτικότητά μας.
Το είπα στην αρχή. Το επανέλαβα και το τονίζω για μια ακόμη φορά. Ούτε η ενότητα, ούτε η αντιπροσωπευτικότητά μας αυτή τη στιγμή απειλούνται.
Και εάν κάποιοι θέλουν να γίνονται τέτοια ζητήματα, είναι εκ του πονηρού. Δεν βοηθάς την παράταξή σου, εάν καλλιεργείς ανασφάλεια και τη φοβία για το μέλλον της. Τη βοηθάς, όπως κάνω εγώ σήμερα και το κάνω μαζί με τον Αντώνη Σαμαρά, όταν σε κάθε ευκαιρία διατρανώνεις την πεποίθησή σου, ότι η ενότητα είναι και προϋπόθεση για την επιβίωσή μας και υποχρέωσή μας, που με τη στάση και τη συμπεριφορά μας, πρέπει να υπηρετούν.
Φίλες και φίλοι,
Είναι ψεύτικα τα διλήμματα που θέτουν, όσοι προσπαθούν να μας πείσουν, ότι το πραγματικό δίλημμα είναι η επιλογή ανάμεσα σ’ ένα μικρό αλλά καθαρό Κόμμα και σ’ ένα θολό αλλά μεγάλο Κόμμα.
Κανένα θολό Κόμμα δεν μπορεί να γίνει ποτέ μεγάλο. Πρέπει να έχει ταυτότητα. Ταυτότητα ιδεών, ταυτότητα προτάσεων. Πρέπει όλοι εμείς, που είμαστε στην αίθουσα αλλά και τα εκατομμύρια εκείνων που υποστηρίζουν τη Νέα Δημοκρατία να ξέρουν, γιατί ανήκουν σ΄ αυτή την παράταξη. Γι΄ αυτό σας είπα πρωτύτερα, δεν είναι θέμα προσώπων. Είναι θέμα ιδεών, συνείδησης και ταυτότητα.
Ανήκουμε κάπου γιατί το θέλουμε. Ανήκουμε κάπου, γιατί μπορούμε να το εξηγήσουμε καταρχήν στη συζήτηση που κάνουμε με τον εαυτό μας. Γιατί εκεί και όχι αλλού και μάλιστα σε μια εποχή, που όπως θα έχετε ακούσει πολλές φορές στις δημόσιες συζητήσεις μιας τηλεόρασης, θα δείτε ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία.
Βεβαίως και υπάρχουν διαφορές. Διαφορές ιστορικές, διαφορές πολιτικές, διαφορές ιδεολογικές. Αυτές θα τις αναδείξουμε. Αλλά για να τις αναδείξουμε, πρέπει πρώτα απ΄ όλα, να τις επεξεργαστούμε, έτσι ώστε από κοινού να καταρτήσουμε τη νέα πολιτική μας ταυτότητα. Αυτό που θα έπρεπε να είχε γίνει πολύ νωρίτερα, αλλά όπως ενδεχομένως να θυμούνται οι παλαιότεροι σ΄ αυτήν την αίθουσα - το θυμάμαι και εγώ, γιατί ήταν η χρονιά που πρωτοεξελέγην Βουλευτής, το 1993 – μια τέτοια συζήτηση έγινε στη Χαλκιδική. Και από τότε κουβέντα. Αυτό το Κόμμα περιέπεσε στην ηρεμία του, στην ατονία του, του άνοιξε το δρόμο η ελληνική κοινωνία.
Όλοι εμείς που χάρις στη δική σας εμπιστοσύνη, μπαίνουμε μπροστά σε αυτή την προσπάθεια με μεγάλες ευθύνες και απέναντι στον τόπο αλλά και απέναντι στον καθένα και στην καθεμία από εσάς, και πρέπει κάθε φορά που σας μιλάμε, να σας μιλάμε με ειλικρίνεια, να σας λέμε την αλήθεια και να σας καλούμε και να σας προσκαλούμε να αξιολογείτε, να κρίνετε και να συγκρίνετε.
Και αυτό γίνεται και σε αυτήν την εσωτερική εκλογική αναμέτρηση της 29ης Νοεμβρίου. Μια εκλογική αναμέτρηση, που εγώ θα ήθελα να τη μεταφέρουμε στον κόσμο, εντελώς διαφορετικά, από αυτό που παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό στις τηλεοράσεις. Θα ήθελα να νοιώθει ο Νεοδημοκράτης, ότι είναι μια γιορτή της εσωτερικής του δημοκρατίας. Που βγάζει τον Αρχηγό του. Γι΄ αυτό είπα, ότι πρέπει και να συμμετέχει σ΄ αυτήν τη διαδικασία.
Όπως σας είπα πρωτύτερα, αυτή η πρότασή μου έτυχε αποδοχής από τον Αντώνη Σαμαρά και τον Παναγιώτη Ψωμιάδη και στηρίχθηκε καθ΄ όλη τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, που όπως επίσης επεσήμανα, βρήκε μπροστά της και την κομματική γραφειοκρατία, και εκείνους που για τους δικούς τους λόγους, δεν ήθελαν να φτάσει ποτέ στο τελικό αποτέλεσμα.
Μία εκ των πρώτων δεσμεύσεών μας είναι – και θυμηθείτε το αυτό, γιατί εκεί θα είσαστε – στο Συνέδριο επανίδρυσης ουσιαστικά της Νέας Δημοκρατίας, μία από τις πρώτες αποφάσεις μας θα είναι, ο επόμενος Αρχηγός να εκλέγεται από το σύνολο των ψηφοφόρων, των οπαδών, των προσκείμενων και των φίλων της Νέας Δημοκρατίας.
Να ξανοιχτούμε στη βάση. Αυτή είναι η σύγχρονη αντίληψη, για τη συμμετοχική δημοκρατία. Όποιος δεν το θέλει, όποιος φοβάται τις δημοκρατικές διαδικασίες, τότε κακήν υπηρεσία προσφέρει σ΄ αυτήν την παράταξη, η οποία πάντοτε ήταν η παράταξη που άνοιγε τις πόρτες της για τα σύγχρονα ρεύματα που υπάρχουν στον τόπο.
Ήταν η παράταξη που παρήγαγε πολιτική για το καλό της κοινωνίας, για το καλό του τόπου. Και αν σήμερα η Ελλάδα έχει καταφέρει κάποια πράγματα, το οφείλει στις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, το οφείλει σε προσωπικότητες όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, στη μνήμη του οποίου και τις παρακαταθήκες, πρέπει να στεκόμαστε όλοι με πολύ σεβασμό.
Φίλες και φίλοι,
Καμία μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, γιατί αυτή είναι η βάση μας, δεν μπορεί να ψαρεύει σε θολά νερά. Πρέπει να είναι κρυστάλλινα.
Καμία πολιτική, από την άλλη μεριά, πλειοψηφία δεν ξανασχηματίζεται με ασαφείς, θολές απαντήσεις σε σαφή και υπαρκτά προβλήματα.
Και το πρόβλημα της πολυσυλλεκτικότητάς μας, που αν θέλετε είναι το ζητούμενο κάθε Κόμματος εξουσίας στην Ελλάδα, είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ελκυστικότητα των ιδεών μας, την αποτελεσματικότητα των πολιτικών μας και την αντιπροσωπευτικότητα των δυνάμεων, στις οποίες απευθυνόμαστε και τις οποίες τελικά θέλουμε να εκφράσουμε.
Δεν είναι πρόβλημα που υποκαθίσταται με το δίλημμα περιχαράκωση ή διεύρυνση. Αυτά είναι τα απλοϊκά. Είναι κενά ως προς το περιεχόμενο, από την ώρα που δεν τα ερμηνεύει κανείς. Όταν δεν εξηγεί, τι θέλει να πει. Αλλά πρόβλημα, που λύνεται πρώτα απ΄ όλα με τη στρατηγική της διεύρυνσης, που έρχεται ως αποτέλεσμα μιας επίσης, αξιόπιστης στρατηγικής, που χαράζουν και την οποία καθιστούν από νωρίς στον κόσμο.
Και αξιόπιστη στρατηγική είναι η στρατηγική, πρώτα απ΄ όλα, της ανάδειξης των αξιών, των αρχών και των αναφορών μας.
Και το λέω αυτό, διότι όλα αυτά πρέπει κάποτε να αλλάξουν. Γιατί το πραγματικό δίλημμα είναι το δίλημμα της επιλογής, ανάμεσα σ’ ένα Κόμμα αξιών και σ’ ένα Κόμμα, όπως μέχρι τώρα είχαμε, απλά αξιωματούχων.
Σ’ ένα Κόμμα αρχών και όχι απλά σ’ ένα Κόμμα αυτάρεσκων Αρχηγών.
Σ’ ένα Κόμμα προγραμματικών θέσεων και όχι προσωπικών αντιθέσεων.
Σ’ ένα Κόμμα ισχυρών κοινωνικών δεσμών και όχι σ’ ένα Κόμμα προσωπικών φιλοδοξιών και ματαιοδοξίας.
Φίλες και φίλοι,
Όποιος μιλάει για πολυσυλλεκτικότητα πρέπει να ξέρει, ότι αυτή δεν είναι άσχετη με την αντιπροσωπευτικότητα των απόψεών του, ούτε με την καθαρότητα των περιεχομένων τους.
Η διαφορά από τους αντιπάλους μας είναι η ίδια μας η ταυτότητα. Η ταυτότητά μας είναι η δύναμή μας. Είναι η δύναμη των ιδεών μας, η δύναμη των σχέσεων με την ίδια την κοινωνία, από την οποία αντλούμε και έμπνευση και τελικά ζητάμε την έγκρισή της, για να πάρουμε στα χέρια μας την απόλυτη δύναμη που λέγεται εξουσία και να της τη γυρίσουμε πίσω, με συγκεκριμένα έργα και αποτελέσματα. Είναι η δύναμη των θέσεων μας για την ευημερία, την ανάπτυξη, την προκοπή. Είναι η δύναμη και η πειστικότητα των επιχειρημάτων μας, για το πώς αντιλαμβανόμαστε την ανάπτυξη στον τόπο και πώς αυτή θα έχει άμεση θετική επίπτωση και στην οικονομία και σε κοινωνικά ζητήματα, με πρώτο εκείνο που έχει να κάνει με το όνειρο των νέων παιδιών, που προσκρούουν στο τείχος της ανεργίας.
Το γνωρίζετε. Δεν ανήκω σ’ αυτούς, ποτέ δεν ανήκα -είναι έξω από την πολιτική μου φιλοσοφία- σε διαχωριστικές γραμμές, όταν αυτές δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα και δεν εκφράζουν την εποχή τους.
Ήμουν πάντοτε οπαδός της συνεργασίας, του διαλόγου, της συναίνεσης, της σύνθεσης. Ανήκω σ΄ αυτούς που δώσανε τη δική τους προσωπική μάχη για την εξυγίανση του πολιτικού συστήματος και την ανανέωση των ιδεών και του ρόλου του.
Και τη δίνω αυτή τη μάχη, σας διαβεβαιώνω, διαχρονικά. Τη μάχη της ρήξης με ξεπερασμένες ιδέες. Και αυτό εξηγεί, ότι από την πρώτη κιόλας ημέρα, που τέθηκε το ζήτημα μετά την παραίτηση του Κώστα Καραμανλή, την παράδοση της νέας ηγεσίας, υπέβαλλα μια πρόταση μόνος μου. Δεν είχα δίπλα μου, ούτε προσωπικούς μηχανισμούς, ούτε με ενδιέφεραν αυτοί. Είχα όμως, κάτι σημαντικότερο, γιατί ποτέ δεν αποκόπηκα. Την κοινωνική μας βάση, η οποία έπαιρνε στους ώμους της αυτήν την πρωτοβουλία. Την στήριξε και φτάσαμε εκεί που τελικά οδηγηθήκαμε.
Τη μάχη της συνέχειας με τις παραδόσεις μας, που έρχονται από μακριά και μπορούν να πάνε, αν θέλετε, ακόμα πιο μακριά στο μέλλον.
Τη μάχη που δίνουμε σήμερα, με ένα πλαίσιο αρχών, με τον Αντώνη Σαμαρά, τον οποίο στηρίζω, γιατί πιστεύω πραγματικά, ότι με τις ιδέες, τις απόψεις του, θα ανταποκριθεί, στα όσα σήμερα σας λέω εδώ. Και αξίζει να τον βοηθήσουμε, ώστε βγάζοντας τον καλύτερό του εαυτό, την επόμενη ημέρα διασφαλίζοντας την ενότητα της παράταξης, δίνοντας δύναμη, ρόλο σε όλους όσους θέλουν να συμμετάσχουν, ανοίγοντας τα φτερά της και κυρίως, ανοίγοντας τον ορίζοντα προς την κοινωνία να ξαναδώσουμε αυτό, που όλοι εσείς ζητάτε. Την προοπτική της, μέσα από έναν ισχυρό και αξιόπιστο αντιπολιτευτικό ρόλο, που θα της ανοίξει το δρόμο για να γίνει και πάλι μια ημέρα εξουσία.
Μάχη, που με την ψήφο σας θα γίνει μάχη ολόκληρης της παράταξης, αρκεί να το πιστέψετε, από την Δευτέρα 30 Νοεμβρίου.
Μάχη της δημοκρατίας, της αξιοκρατίας, της διαφάνειας, της προοπτικής.
Και σήμερα, από εδώ από το Μόναχο, για μία ακόμη φορά, θέλω να εκπέμψω ένα μήνυμα προς όλους εκείνους, που βρίσκονται στην άλλη πλευρά. Που στηρίζουν την άλλη πρόταση. Θέλω να γνωρίζουν, ότι εμείς, ότι εγώ, ότι όλοι μας δεν τους βλέπουμε σαν αντιπάλους.
Ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Και εκεί θα βρεθούμε την επόμενη ημέρα. Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό. Κάθε λόγος, κάθε φράση αυτή τη στιγμή, μπορεί να μετρήσει πολύ βαριά στην ατμόσφαιρα, που μας συνοδεύει προς την 29η Νοεμβρίου.
Την επόμενη ημέρα, που πρέπει να είμαστε ο ένας δίπλα στον άλλον, συνεργάτες, συμμαχητές. Να δώσουμε την καινούργια μάχη με αλληλεγγύη και με δυναμισμό. Χωρίς λοξές ματιές. Και το κυριότερο, να αποφασίσουμε να χτίσουμε όλοι μαζί, γιατί όλοι μα όλοι θα έχουν λόγο και ρόλο σ΄ αυτήν την καινούργια προσπάθεια που ξεκινάμε, στην καινούργια Νέα Δημοκρατία, στην καινούργια μας παράταξη.
Γι΄ αυτό λοιπόν, τους στέλνουμε ένα μήνυμα φιλίας, αδελφοσύνης και αλληλεγγύης. Δεν έχουμε τα σκληρά συνθήματα, που κάποιοι επιπόλαια εκστομίζουν. Ξέρετε, ότι δεν εκφράζουν την συντριπτική πλειοψηφία των φίλων, των οπαδών, των προσκείμενων στη Νέα Δημοκρατία, όπου και εάν αυτήν τη στιγμή έχουν ταχθεί. Αναγνωρίζουμε σε όλους έναν ρόλο σε αυτήν την προσπάθεια.
Είναι μια μάχη, που δίνουμε για το μέλλον μας.
Μάχη νίκης και για τις επόμενες εθνικές εκλογές, που μπορεί και να μην αργήσουν.
Φίλες και φίλοι,
Η περίοδος όμως, της μεταπολίτευσης, φθάνει στο τέλος της. Ήδη, με την εκλογή του Αντώνη Σαμαρά στην Προεδρία του Κόμματος, όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974, δίνουμε ξεκάθαρα το στίγμα της ρήξης με το κακό μας παρελθόν και το κυριότερο με τον κακό μας εαυτό, που μας οδήγησε σε αυτήν την εκλογική συντριβή και ανοίγουμε το δρόμο για τον τόπο μας πια, γι΄ αυτό που θα ονομαστεί η νέα μεταπολίτευση, για τη νέα μεταπολίτευση.
Αυτήν που, όπως θα θυμόσαστε, εδώ και επτά-οκτώ χρόνια, είχα προβλέψει πρώτος, αλλά που καθυστέρησε να έρθει. Η μεγάλη αλλαγή στο πολιτικό μας σύστημα, ξεκινάει από τη Νέα Δημοκρατία. Είναι ιστορικής σημασίας αυτές οι εκλογές της επόμενης εβδομάδος.
Διότι από εκεί θα αρχίσει το ξήλωμα του πολιτικού μας συστήματος, όπως αυτό εμπεδώθηκε μετά τη μεταπολίτευση και που ναι μεν, από τη μία πλευρά μπορεί να έφερε τη δημοκρατία αλλά δεν κατάφερε να φτιάξει κράτος.
Το κράτος της μεταπολίτευσης, έχει αποτύχει. Είναι αυτό, που σας περιέγραψα πριν. Είναι το κράτος της κομματοκρατίας, της γραφειοκρατίας και της δύναμης των συντεχνιών.
Και ας είμαστε ειλικρινείς. Το πραγματικό αίτιό της ήταν η απόρριψη της πολιτικής μας από την κοινωνική πλειοψηφία, από της οποίας τις ανάγκες δυστυχώς, σας το περιέγραψα πριν, είχαμε απομακρυνθεί, είχαμε αποξενωθεί. Ήταν η απόκλισή μας προς ένα δογματικό νεο-φιλελευθερισμό, που δεν ήταν ούτε κοινωνικός, ούτε ριζοσπαστικός.
Δεν καταβάλλαμε στην πραγματικότητα καμιά αυθεντική προσπάθεια στρατηγικού, πολιτικού και ιδεολογικού προσανατολισμού.
Είναι αλήθεια, μας παρέσυραν τα μεγάλα προβλήματα, που μας κληροδότησε το ΠΑΣΟΚ.
Μας καθήλωσαν πολλούς από εμάς στα γραφεία μας, προσπαθώντας να δώσουμε λύσεις στα καθημερινά προβλήματα του πολίτη, που όλο και αυξάνονταν.
Αυτοί που είχαν την ευθύνη του στρατηγικού σχεδιασμού της κυβέρνησης, δεν ασχολήθηκαν σοβαρά με το αύριο, με το μέλλον.
Και καταντήσαμε να χάσουμε, φίλες και φίλοι, με τα όσα συνόδευσαν τα τελευταία χρόνια, τη δημόσια εικόνα της παράταξής μας, να χάσουμε το ηθικό πλεονέκτημα, απέναντι στο ΠΑΣΟΚ. Συγκρίναμε, συγκρίνατε και εσείς, το μέγεθος και τη σοβαρότητα των σκανδάλων. Αυτό ήταν κατάντια. Ο λαός μας, μας τιμώρησε με ταπεινωτική ήττα.
Αυτοί που είχαν την ευθύνη της διακυβέρνησης, με τη στενή έννοια του όρου, δηλαδή στα πλαίσια της κυβερνητικής επιτροπής, φοβούμαι, ότι τους έλειπε το όραμα.
Τρέχαμε δυστυχώς, συνεπώς, πίσω από τα γεγονότα, αντί να τα προλαμβάνουμε. Σε μια στιγμή, ήδη από την αρχή είχα πει, ότι εμάς δεν μας αντιπολιτεύεται το ΠΑΣΟΚ. Μας αντιπολιτεύονται τα γεγονότα, που εμείς προκαλούμε και δεν μπορούμε να διαχειριστούμε.
Πολλοί από εμάς αντέδρασαν. Ένας από αυτούς είμαι και εγώ. Δεν αντιδράσαμε όμως, ούτε ο Αντώνης Σαμαράς ούτε εγώ, κατά τρόπο ώστε να προκαλέσουμε επικοινωνιακό ρήγμα στην κυβέρνηση. Γι΄ αυτό τα πεντέμισι αυτά χρόνια, που ήμουν στην κυβέρνηση, ναι μεν έκανα τη δουλειά μου, κατέθετα στον Πρωθυπουργό τις προτάσεις μου γραπτώς για να τις γνωρίζει, από εκεί και πέρα, δεν βγήκαμε στα κανάλια για να κάνουμε εξωτερική και εσωκομματική αντιπολίτευση. Θα ήταν λάθος.
Προσωπικά εγώ, απευθύνθηκα πάντοτε με συγκεκριμένες προτάσεις, οι οποίες είναι καταγραμμένες και με εμπιστευτικές εκθέσεις.
Φίλες και φίλοι,
Αυτά όμως τελειώνουν. Σας έκανα αυτήν την περιγραφή, για να ξέρετε, πώς είναι τα πράγματα, που πάσχουμε, που δεν τα πήγαμε καλά, που αποτύχαμε αλλά και τι προοπτικές ανοίγονται μπροστά μας με τα νέα δεδομένα, που έχουν διαμορφωθεί, με τις πρωτοβουλίες που πήραμε, με τους στόχους που έχουμε βάλει.
Με τον Αντώνη Σαμαρά και με όλους εμάς κοντά του, τελειώνουμε πλέον με τις κλειστές πόρτες του Κόμματος. Τελειώνουν οι διαχειριστικές και νεοφιλελεύθερες νοοτροπίες και πολιτικές.
Θα εργαστούμε και ως Αξιωματική Αντιπολίτευση αλλά και ως κυβέρνηση, και να είστε βέβαιοι, ότι θα έρθει πολύ πιο γρήγορα από αυτό που πολλοί θέλουν να πιστεύουν, για τη νέα αναπτυξιακή στρατηγική της πατρίδας μας, λαμβάνοντας υπόψη την ιστορία, τον πολιτισμό, τη γλώσσα, την παιδεία, τα ήθη και τα έθιμα. Με άλλα λόγια, την ταυτότητά μας.
Και ένας από τους πρώτους στόχους, που έχουμε θέσει πλέον για τον τόπο μας, είναι να δυναμώσουμε την εθνική μας ταυτότητα. Ιδιαίτερα τώρα, μπροστά σ΄ αυτό το προκλητικό παγκόσμιο τοπίο, όπου πάντοτε οι Έλληνες κυριαρχούσαν και διεκρίνοντο παντού, χάρις στην ταυτότητά τους. Αυτή, που τις τελευταίες δεκαετίες, έχουμε αρνηθεί.
Γιατί μόνο έτσι διαμορφώνουμε δυναμικές οικονομικής ανάπτυξης στην πραγματική οικονομία, στις αληθινές πραγματικές δυνάμεις της πατρίδας μας, στη ναυτιλία μας, στον τουρισμό μας, στα γεωργικά προϊόντα, στη μικρή αλλά και στη μεσαία τάξη, που αναπτύσσεται σε όλη τη χώρα και συνδέει τον πολίτη με την περιφέρεια. Επειδή οι περισσότερες και οι περισσότεροι από εμάς εδώ μέσα, έλκουμε την καταγωγή από την ελληνική περιφέρεια και τα απανωτά ταξίδια σας, πολλές φορές θα σας έχουν δημιουργήσει, θα σας έχουν προκαλέσει ερωτηματικά, για το πόσο πίσω έχει μείνει.
Εμείς την αφήσαμε πίσω. Το ζωτικό χώρο της Ελλάδος. Και βέβαια σημαντικό, τα εθνικά μας θέματα.
Η ανάπτυξή μας, φίλες και φίλοι, συνδέεται με την ολοκληρωμένη πολιτική αντιμετώπισης των εθνικών μας θεμάτων, με τη διαμόρφωση συγκεκριμένων θέσεων.
Θέσεων, που στηρίζουν τα εθνικά μας δίκαια, με αναφορά στην ιστορία, το διεθνές δίκαιο, το σεβασμό και τη φιλία των γειτόνων μας.
Έτσι θα ξαναδώσουμε στο σύνολο του λαού μας, μία άλλη εθνική ταυτότητα, έναυσμα επανόδου της χώρας μας στην ευημερία, την κοινωνική δικαιοσύνη και την ανάπτυξη. Να ξαναδώσουμε στην πατρίδα μας εθνική αυτοπεποίθηση. Και σ΄ όλους τους Έλληνες πολίτες, για να μη ντρεπόμαστε και κυριότερα, εσείς που είστε εδώ, σ΄ αυτές τις χώρες, όταν κάθε λίγο και λιγάκι βλέπετε στις ειδήσεις όλα αυτά τα δυσμενή για την πατρίδα μας σχόλια.
Δεν αξίζει στη σύγχρονη Ελλάδα, να είναι πρώτη στην αδιαφάνεια και πρώτη στη διαφθορά. Καταντήσαμε να είμαστε στα μάτια των Ευρωπαίων εταίρων μας, οι τελευταίοι. Και κάποιοι δεν το μπορούμε αυτό. Και κάποιοι πήραμε την ευθύνη, αυτήν την κατάσταση να την αλλάξουμε.
Και θέλω να πιστεύω, ότι σε αυτό θα μας συνοδεύσει η πλατιά πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών, σαν έρθει η ώρα που θα καταθέσουμε στην ελληνική κοινωνία την ολοκληρωμένη πρότασή μας, για το μέλλον της πατρίδας μας.
Σας καλώ λοιπόν, όλες και όλους, μέσα σε αυτό πλέγμα ενότητας και αλληλεγγύης, και ευρισκόμενοι μπροστά σε μια επιλογή, που πρέπει να κάνετε σε μια εβδομάδα, να στηρίξουμε τον Αντώνη Σαμαρά.
Διότι αυτά που πριν από λίγο σας είπα, είναι μηνύματα, που μας φέρνουν όλους κοντά.
Να δώσουμε ένα μήνυμα ανάτασης, ανάπτυξης, ελπίδας και εθνικής αξιοπρέπειας. Μήνυμα μέλλοντος. Μήνυμα ευθύνης και δημιουργίας.
Μήνυμα συμμετοχής. Να μη λείψει κανείς εκείνη την ημέρα. Με υψηλό αίσθημα ευθύνης και με προοπτική νίκης.
Και αυτήν τη συμμετοχική δημοκρατία, που κάποτε πρέπει να τη φέρουμε και στην Ελλάδα, θα την ενδυναμώσουμε με την ψήφο των Ομογενών μας, όλων εσάς, σ΄ όποια χώρα και εάν μένετε."
