Αποσπάσματα Πολιτικής Ομιλίας Δημήτρη Αβραμόπουλου στην Κύπρο (Λεμεσός, 23/11/09)

Αποσπάσματα Πολιτικής Ομιλίας Δημήτρη Αβραμόπουλου στην Κύπρο (Λεμεσός, 23/11/09)

Κατηγορία

Αποσπάσματα Πολιτικής Ομιλίας Δημήτρη Αβραμόπουλου στην Κύπρο (Λεμεσός, 23/11/09)

Γνωρίζετε πολύ καλά, ότι έχω επισκεφθεί πολλές φορές την Κύπρο. Την επισκέπτομαι με την όποια ιδιότητα κατά καιρούς έχω. Μονάχα, που αυτήν τη φορά είναι διαφορετικός, όπως αντιλαμβάνεστε, ο σκοπός. Έναν σκοπό, που πρέπει να σας πω, ότι εγώ και πάρα πολλά στελέχη της παράταξης, απλοί φίλοι, οπαδοί, προσκείμενοι, υπηρετούμε με πάθος, γιατί ξέρουμε ότι έχει να κάνει, όχι μονάχα με το μέλλον της Νέας Δημοκρατίας αλλά και με το μέλλον του πολιτικού μας συστήματος.

Γιατί οι πρωτοβουλίες που ανελήφθησαν τον τελευταίο καιρό, σε αυτό στοχεύουν. Να εμβαθύνουμε τη δημοκρατία στα πολιτικά Κόμματα και να ανοίξουμε διάπλατα τις πόρτες, ώστε να προσέλθει στις πολιτικές δυνάμεις της χώρας νέο ανθρώπινο δυναμικό. Να ανανεώσουμε τις σχέσεις μας με την εκλογική μας βάση, και το κυριότερο, να δώσουμε φωνή, ρόλο και λόγο στον απλό ψηφοφόρο και στο φίλο μας. Σε αυτόν που βρίσκεται κοντά μας σε κάθε αγωνιστική μας προσπάθεια και που δυστυχώς, οι διαδικασίες, που παλαιότερα είχαν υιοθετηθεί, του έκλειναν την πόρτα.

Βέβαια, όπως πολύ σωστά είπε ο Πρόεδρος πρωτύτερα, η προοπτική, το μέλλον της παράταξής μας περνάει κυρίως μέσα από την ενότητά της.

Θα ήθελα λοιπόν ξεκινώντας, να πω στα στελέχη της παράταξής μας, που βρίσκονται σήμερα εδώ, να μην ανησυχούν. Δεν υπάρχει πραγματικά, κανένας λόγος. Διότι εγγυητές της ενότητας της Νέας Δημοκρατίας είμαστε όλοι. Και δεν θα επιτρέψουμε σε τίποτε και σε κανέναν, να διολισθήσει προς τον κακό δρόμο της διχόνοιας και της διαίρεσης.

Μέσα από αυτές τις διαδικασίες, μην έχετε καμία αμφιβολία, ότι θα βγούμε πολύ πιο δυνατοί, πολύ πιο ισχυροί και πολύ πιο ενωμένοι.

Το γεγονός δε, ότι ο καινούργιος Αρχηγός θα χαίρει πολιτικής νομιμοποίησης από μία ευρεία κοινωνική βάση, είναι μία ακόμα, αν θέλετε, διασφάλιση, όχι μονάχα του αποτελέσματος αλλά και της συνοχής, την οποία όλοι υπηρετούμε.

Και όλοι μαζί, ανεξάρτητα από το ποιος θα βγει νικητής από αυτήν την αναμέτρηση, θα αρχίσουμε να δίνουμε και πάλι αλληλέγγυα και ενωμένα τις καινούργιες μάχες, που προβάλλουν στον ορίζοντα. Αυτό που λέω τώρα, το οφείλουμε πρώτα απ΄ όλα στην παράταξή μας, το οφείλουμε στα στελέχη και τους οπαδούς μας. Σε όλους αυτούς, που δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, πικράναμε και απογοητεύσαμε, με κορυφαία στιγμή βέβαια, το εκλογικό αποτέλεσμα. Αυτήν την εκλογική συντριβή.

Από τη Δευτέρα σηματοδοτείται ένα καινούργιο ξεκίνημα, που μην έχετε καμία αμφιβολία, προαναγγέλλει καλύτερες ημέρες για την παράταξή μας και κατ΄ επέκταση για τον τόπο μας.

Με τον Αντώνη Σαμαρά συνυπογράψαμε μία διακήρυξη αρχών και αξιών, που αποβλέπει πρώτα απ΄ όλα στην ανανέωση, την ανασυγκρότηση της παράταξής μας αλλά και με μία σειρά από ξεκάθαρες θέσεις, για το πώς βλέπουμε μείζονος σημασίας θέματα που αφορούν στην κοινωνία, στην οικονομία και στην πατρίδα μας. Όλα αυτά παρουσιάζονται μέσα σε αυτό το κείμενο.

Σήμερα, φίλες και φίλοι, η Νέα Δημοκρατία είναι μπροστά σε ένα καινούργιο ξεκίνημα. Σας είπα πρωτύτερα, και μην έχετε καμία αμφιβολία, ότι αυτό θα γίνει, ότι όλοι και όλες έχουμε ιερά υποχρέωση να κρατηθούμε μακριά από ο,τιδήποτε θα μας διαιρέσει και θα μας διχάσει.

Αυτές τις ημέρες, που κορυφώνεται αυτή η προεκλογική εκστρατεία, παρατηρούμε, ότι κάποιοι ξέφυγαν από το σωστό δρόμο. Προσωποποίησαν τις διαφορές. Διολίσθησαν προς μία κατεύθυνση, που μοιραία μπορεί να οδηγήσει σε περιπέτειες την παράταξή μας. Ευτυχώς, που δεν τους ακολουθεί η βάση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία περιμένει μέσα από αυτές τις πρωτοβουλίες, που από κοινού αναλάβαμε, να δει να ανοίγει και πάλι αισιόδοξος ο ορίζοντας για την παράταξη. Με συγκεκριμένες θέσεις, με συγκεκριμένες πολιτικές, με συγκεκριμένους στόχους και με ανανεωμένο το ανθρώπινο δυναμικό.

Βρισκόμαστε στην τελική ευθεία προς τις κάλπες της 29ης Νοεμβρίου.

Βρισκόμαστε σε μια πορεία, που θα μας οδηγήσει σε μια νέα εποχή. Φάνηκαν ήδη, τα πρώτα σημάδια από την ανάκαμψη του φρονήματος της βάσης μας, χάρις στην καταλυτική θετική επιρροή που είχε η πρότασή μου, να προσφύγουμε στην οργανωμένη βάση για την εκλογή του νέου Προέδρου μας.

Και κάτι που έχει σημασία. Με τον Αντώνη Σαμαρά, συμφωνήσαμε μέσα σε αυτό το κείμενο που συνυπογράψαμε, ένα από τα πρώτα βήματα της καινούργιας Νέας Δημοκρατίας που θέλουμε να χτίσουμε, της ανοιχτής στην κοινωνία, να κάνουμε κάτι πολύ σημαντικό. Στο Συνέδριο που έχουμε ορίσει να γίνει γύρω στο Πάσχα, εκεί να αποφασιστεί, μεταξύ των άλλων, και η ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας. Δηλαδή στο μέλλον πλέον, ο Αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας θα εκλέγεται και από το σύνολο των φίλων και ψηφοφόρων. Μεγάλη κατάκτηση αυτή. Είναι δημοκρατική κατάκτηση και δείχνουμε το δρόμο και στα άλλα πολιτικά Κόμματα.

Διότι, φίλες και φίλοι, δεν έχει καμία σχέση αυτό που κάνουμε εμείς στη Νέα Δημοκρατία, με αυτό που έγινε στο ΠΑΣΟΚ. Στο ΠΑΣΟΚ πρώτα εξελέγη ο Αρχηγός εκ του ασφαλούς και στη συνέχεια έγινε μια διαδικασία ανοιχτή και επικυρώθηκε η εκλογή του.

Καινούργια λοιπόν ήθη, καινούργιες αντιλήψεις, καινούργιοι θεσμοί δημοκρατικότατοι, στην υπηρεσία του πολιτικού μας συστήματος. Και αυτό, με την υπογραφή της Νέας Δημοκρατίας. Της παράταξης, που πάντοτε άνοιγε την πόρτα στην πατρίδα μας, για να εισέρχονται τα πιο σύγχρονα πολιτικά ρεύματα.

Απεγκλωβίσαμε λοιπόν τις διαδικασίες για την επιλογή της νέας ηγεσίας από τον εναγκαλισμό, τον ασφυχτικό πράγματι εναγκαλισμό, των προσωπικών μηχανισμών και των κλειστών κυκλωμάτων της κομματικής γραφειοκρατίας.

Εμείς πολιτικοποιήσαμε την έννοια αυτών των διαδικασιών, που σας περιγράφω, συνδέοντας την επιλογή της νέας ηγεσίας με την επιλογή παράλληλα, μιας νέας στρατηγικής για την ανάκαμψη αλλά και την ανασυγκρότηση της Νέας Δημοκρατίας, και βέβαια, την επιστροφή της σε τροχιά πολιτικής κυριαρχίας και κατ΄ επέκταση σε τροχιά προοπτικής εξουσίας.

Είναι τα βήματα μιας νέας αρχής. Ενός νέου ξεκινήματος.

Και βέβαια, στα στελέχη μας, στους οπαδούς μας, στα οργανωμένα μέλη μας, σε εσάς ανήκει πλέον η επισφράγιση της νέας αυτής αλλαγής με την ψήφο σας, ψήφο εμπιστοσύνης στον Αντώνη Σαμαρά, με τη μαζική συμμετοχή όλων των φίλων και των στελεχών στις κάλπες, με τη δυναμική συμμετοχή σας στο Συνέδριο, για το οποίο σας μίλησα πρωτύτερα, και με το οποίο πλέον με τη δική σας υπογραφή θα ξαναγεννηθεί η Νέα Δημοκρατία.

Συνεχίζουμε λοιπόν στο δρόμο αυτό, για να ενώσουμε τις δικές μας φωνές και δυνάμεις, με τις φωνές και τις δυνάμεις της ευρύτερης κοινωνικής πλειοψηφίας. Της πλειοψηφίας, που, μην έχετε καμία αμφιβολία, θα ξανασυναντηθεί μαζί μας, για να χωρίσει το παρελθόν από το μέλλον, για να ενώσει το μέλλον της Νέας Δημοκρατίας, με το μέλλον της πατρίδας μας και της ευημερίας της.

Αυτός ο ρόλος ανήκει σε όλους. Ανήκει όμως και σ΄ εσάς, που μπορεί να βρίσκεστε έξω από τα σύνορα της Ελλάδας αλλά πάντοτε η καρδιά σας πάλλεται στους ίδιους ρυθμούς με την καρδιά της Ελλάδας. Στους Έλληνες του Οικουμενικού Ελληνισμού. Διότι εσείς, εδώ στην Κύπρο, που ζείτε σε μια πράγματι ανεπτυγμένη κοινωνία και σε κλίμα, το συγκρίνω αν θέλετε με την Ελλάδα, πολιτικού πολιτισμού και πολιτικής ηπιότητας και σεβασμού, γνωρίζετε καλύτερα απ΄ όλους, ποια είναι η πραγματική λαϊκή κυριαρχία, που πρέπει να συνδέει και να συμπληρώνει τα δικαιώματα με τις υποχρεώσεις των πολιτών, απέναντι στην πολιτεία, απέναντι στο κράτος.

Αυτήν την Ελλάδα οραματιζόμαστε με τον Αντώνη Σαμαρά. Και αυτήν την Ελλάδα, η Νέα Δημοκρατία μπορεί να χτίσει. Την καινούργια σύγχρονη αρχιτεκτονική μιας νέας ελληνικής πολιτείας, μιας Νέας Ελλάδας.

Θα συμφωνήσετε φαντάζομαι μαζί μου, ότι δεν περιποιεί ιδιαίτερη τιμή για την Ελλάδα σήμερα, να θεωρείται στην Ευρώπη ο παρίας. Τελευταία σε όλους τους δείκτες. Έχουμε όμως, κάποιες θλιβερές πρωτιές. Πρώτοι στην αδιαφάνεια, πρώτοι στη διαφθορά, πρώτοι και σε ένα αναποτελεσματικό κράτος, που αναρωτιέμαι, τι θα μπορούσε να προκύψει, εάν έπρεπε να αντιμετωπίσει μια κρίση.

Αντιμετωπίσαμε περιβαλλοντικές κρίσεις και το κράτος γονάτισε. Αντιμετωπίσαμε κοινωνικές κρίσεις και το κράτος ήταν θλιβερό. Αντιμετωπίζουμε μια γενικευμένη παγκόσμια οικονομική κρίση. Και ενώ ήδη, στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες αυτή αρχίζει σιγά σιγά να φεύγει, στην Ελλάδα καλά αντέχει.

Την Ελλάδα πρέπει να την ξαναφτιάξουμε. Και για να μπορέσεις να χτίσεις τη Νέα Ελλάδα, ως πολιτική παράταξη πρέπει να ξαναχτίσεις το ίδιο το Κόμμα.

Εμείς οραματιζόμαστε μια νέα αρχιτεκτονική για τη Νέα Δημοκρατία. Ένα Κόμμα που δεν θα είναι κλειστό πίσω από τα ντουβάρια της Ρηγίλλης. Ένα Κόμμα ανοιχτό στην κοινωνία, όπου ο πολίτης θα συμμετέχει σε κάθε φάση των διαδικασιών, που συνοδεύουν τη λήψη των αποφάσεων.

Σας τα λέω όλα αυτά, για να αντιληφθούμε τελικά, ότι αυτές οι πρωτοβουλίες, που πήραμε με τον Αντώνη Σαμαρά, έχουν ένα συγκεκριμένο σκοπό. Να ανοίξουμε και πάλι αυτήν την παράταξη στην κοινωνία.

Να την φέρουμε πιο κοντά στον πολίτη. Να τον ακούσουμε. Διότι, εάν τον είχαμε ακούσει, δεν θα τον είχαμε απογοητεύσει. Θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Για να φθάσουμε όμως εκεί, πρέπει να περάσουμε το κατώφλι της νέας εποχής στις 29 Νοεμβρίου, πάνω απ΄ όλα ενωμένοι.

Γι΄ αυτό είπα πρωτύτερα, ότι όσοι ξεπερνούν την κόκκινη γραμμή μέσα από συμπεριφορές και τάσεις, λόγο και εκφράσεις, είτε γιατί βρίσκονται σε απόγνωση, είτε διότι αυτή τη στιγμή βλέπουν τα πράγματα να αλλάζουν και δεν μπορούν να ελέγξουν, είτε γιατί βρίσκονται σε ένταση, δεν έχει σημασία.

Το προσωπικό στοιχείο πρέπει να μπαίνει στην άκρη. Διότι και εμείς, όλοι άνθρωποι είμαστε. Έχουμε τις αδυναμίες μας, τα ελαττώματά μας. Όταν είμαστε δημόσια πρόσωπα, σε όποιο επίπεδο και εάν εκπροσωπούμε την κοινωνία, είτε μέσα στα Κόμματα, είτε μέσα στους κρατικούς θεσμούς, τους πολιτειακούς θεσμούς, το προσωπικό στοιχείο μπαίνει στην άκρη. Εκεί έρχεται σε πρώτο βαθμό, η ευθύνη. Η δημόσια και η ατομική σου ευθύνη.

Η ψήφος όλων, είναι καθοριστική. Και αν βρίσκομαι σήμερα στην Κύπρο, σ΄ αυτή τη συμβολική κίνηση, δεν είναι παρά για να εκπέμψω ένα μήνυμα.

Σ΄ αυτό το καινούργιο ξεκίνημα, πρέπει να είστε και εσείς εκεί. Μαζί με εσάς, και σας παρακαλώ να το μεταφέρετε σε όλα τα στελέχη και τους φίλους της παράταξής μας, όλοι εκείνοι που πρόσκεινται στη Νέα Δημοκρατία.

Φίλες και φίλοι,

Η ταυτότητά μας σ΄ αυτήν την παράταξη είναι η δύναμή μας. Φτάνει να την κατανοήσουμε. Είναι η δύναμη των ιδεών μας, η δύναμη των σχέσεων με την κοινωνία, η δύναμη των θέσεών μας, που πραγματικά περνάει μήνυμα αισιοδοξίας και την προοπτική μιας ευημερούσας κοινωνίας, μιας κοινωνίας ανάπτυξης και προκοπής.

Το γνωρίζετε, όλα αυτά τα χρόνια που είμαι στην πολιτική. Δεν ανήκω σ' αυτούς, που εύκολα χαράζουν διαχωριστικές γραμμές ασφάλειας και σιγουριάς. Ούτε προέταξα ποτέ το εγώ στις πολιτικές μου. Πάντοτε με κατηύθυνε η άδολη αγάπη για την πατρίδα και η κοινωνική ευαισθησία για τον άνθρωπο. Όλα αυτά έχουν να κάνουν με την κουλτούρα, την παιδεία, που κουβαλάμε από τα παιδικά μας χρόνια, με τις αντιλήψεις, με τις θέσεις μας.

Ήμουν και παραμένω άνθρωπος της συνεννόησης, της συνεργασίας, του διαλόγου και της σύνθεσης.

Τα είδα όλα αυτά να δοκιμάζονται στην πράξη. Και να δοκιμάζονται από την εγωπάθεια, από την αυστηρότητα και την ακαμψία κάποιων θέσεων, από το σκληρό «εγώ».

Ξέρετε, αυτός ο δεύτερος δρόμος, είναι ο πιο εύκολος. Περιχαρακώνεσαι γύρω από το εγώ σου, το ατομικό ή το κομματικό. Και είναι και πιο εύκολο, γιατί μπορείς μέσα από το χαράκωμά σου να δίνεις τη μάχη σου, χωρίς ποτέ να νοιάζεσαι για το τι αντίκρισμα έχει για την κοινωνία.

Το δύσκολο είναι το άλλο. Εκεί, όπου δοκιμάζεται η δημοκρατία στην πράξη. Και πάντα έλεγα και επαναλαμβάνω σε κάθε ευκαιρία, ότι η δημοκρατία είναι η πολιτική τέχνη της σύνθεσης. Και μέσα στα κόμματα αλλά και στο ευρύτερο κοινωνικό, πολιτικό και εθνικό πεδίο, όπου συναντιέσαι με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις.

Ανήκω σ΄ αυτούς που δώσανε τη δική τους προσωπική μάχη για να εξυγιανθεί το πολιτικό σύστημα και να ανανεωθούν οι ιδέες και ο ρόλος του.

Είμαι από εκείνους, που δεν νοιώθουν και ιδιαίτερα ικανοποιημένοι, όταν με τα όσα συνοδεύουν την ταυτότητα του πολιτικού μας συστήματος και παρά το γεγονός, ότι μετά το ΄74 κατορθώσαμε να εμπεδώσουμε τη δημοκρατία, δεν την καταστήσαμε θεσμικά ισχυρή, λειτουργική και παραγωγική. Και δεν μας τιμά το γεγονός, ότι σήμερα μας κατατάσσουν στην κατηγορία των χωρών εκείνων, όπου η πολιτική περνάει από γενιά σε γενιά γύρω από προσωπικούς μηχανισμούς και κληρονομικά δικαιώματα.

Εγώ πιστεύω και μαζί μας, όλοι όσοι βρίσκονται σε αυτήν την πρόταση μέσα στη Νέα Δημοκρατία, ότι θα έχουμε κάνει πραγματικά ένα άλμα δημοκρατίας, όταν το παιδί του μικροαστού, του μεσοαστού, του εργάτη, του αγρότη - έχουν όλοι τα ίδια δικαιώματα- για να μπορέσουν μια ημέρα να γίνουν κυβερνήτες αυτής της χώρας.

Η γραφειοκρατία η κομματική υπηρετεί αυτές τις δυνάμεις. Και γι΄ αυτό είπα, ότι πρέπει η αλλαγή να ξεκινήσει από μέσα. Και γι΄ αυτό χαρακτηρίζεται επαναστατική αυτή η πρωτοβουλία, διότι κανείς δεν περίμενε, όταν όλα ήταν στημένα και καλά προγραμματισμένα, ότι μία πρόταση θα συνοδευόταν από την κοινωνική δυναμική και θα άνοιγε το δρόμο, σε εσάς, αύριο το πρωί, με την ψήφο σας, να καθορίσετε το μέλλον της παράταξης, αναδεικνύοντας τη νέα ηγεσία της.

Δίνουμε μια μάχη. Μάχη συνέχειας, πρώτα απ΄ όλα, με την ταυτότητά μας, με τις παραδόσεις. Παραδόσεις, που έρχονται από μακριά και μπορούν να μας οδηγήσουν μακρύτερα στο μέλλον.

Τη μάχη αυτή, τη δίνουμε μαζί με τον Αντώνη Σαμαρά.

Μάχη, που με τη δική σας ψήφο θα γίνει συνολικά όλης της παράταξης, από την Δευτέρα 30 Νοεμβρίου.

Μάχη της δημοκρατίας, της αξιοκρατίας, της προοπτικής, της διαφάνειας.

Μάχη του μέλλοντος.

Μάχη νίκης για τις επόμενες εθνικές εκλογές.

Η παράταξή μας, σας θυμίζω, δεν δίστασε το 1974 να συγκρουστεί ακόμα και με φιλικούς προσωπικούς μηχανισμούς των τότε προεστών και οικογενειοκρατών, που στέκονταν εμπόδιο στη μετεξέλιξη της παλιάς Δεξιάς σ' ένα σύγχρονο, ευρωπαϊκό, ριζοσπαστικό, φιλελεύθερο κόμμα.

Μετά τη μεταπολίτευση, η Ν.Δ. δεν ήθελε να θυμίζει την παλαιά ΕΡΕ, ούτε όμως και το ΠΑΣΟΚ ήθελε να θυμίζει την παλαιά Ένωση Κέντρου, ούτε ακόμα και η δημοκρατική Αριστερά ήθελε να θυμίζει το σταλινικό παρελθόν της. Γιατί τα πάντα αλλάζουν στο πέρασμα του χρόνου.

Δεν είναι τυχαίο, ότι κάθε φορά, που ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο ιδρυτής αυτής της παράταξης επέστρεφε, σηματοδοτούσε με σημειολογικές και συμβολικές αλλαγές το καινούργιο ξεκίνημα. Πήρε το Συναγερμό και τον μετονόμασε σε Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση. Όταν γύρισε το 1974, ίδρυσε τη Νέα Δημοκρατία, πάνω στο ίδιο αξιακό σύστημα, ανοίγοντας όμως τις πόρτες διάπλατα έτσι ώστε να έρθουν και νέα στοιχεία μέσα. Να εισρεύσουν και νέα ρεύματα, νέες ιδέες. Και ξανοίχτηκε στο ευρύτερο πολιτικό φάσμα, οριοθετώντας τα όρια της παράταξης. Λέγοντας χαρακτηριστικά, ότι ξεκινάει από τις παρυφές της δημοκρατικής αριστεράς μέχρι τα όρια της δεξιάς.

Αυτή ήταν η πραγματική διεύρυνση. Και αυτό το αξιακό σύστημα, σήμερα πρέπει εμείς να το επικαιροποιήσουμε και να ανοιχτούμε και πάλι στην ελληνική κοινωνία. Διότι, φίλες και φίλοι, ένα πολύ μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων σήμερα, δεν πρόσκειται σε κόμματα. Περιμένει να δει, ποιες από τις υπάρχουσες προτάσεις εξουσίας απαντούν στα μεγάλα ερωτήματα, που θέτει η εποχή μας.

Περίπου, σύμφωνα με μία τελευταία έρευνα, το 35% των Ελλήνων πολιτών, δηλώνουν, ότι ανήκουν στο κοινωνικό και πολιτικό κέντρο. Προς τα εκεί που απευθύνονται οι πολιτικές δυνάμεις της εξουσίας. Φτάνει να πείσουν. Και εμείς, αυτό το κομμάτι, τον τελευταίο καιρό, το χάσαμε. Και ποιοι είναι αυτοί;

Είναι όλοι εκείνοι, που επιλέγουν το διάλογο, τη συνεργασία, τη συνεννόηση. Είναι εκείνοι που θέλουν να διασφαλίσουν το κεκτημένο της κοινωνικής τους προσπάθειας στο χώρο της δουλειάς τους. Είναι η μεσαία τάξη. Αυτήν πρέπει να την ξανακερδίσουμε.

Για να γίνει αυτό, πρέπει, πρώτα απ΄ όλα, να πείσουμε τους δικούς μας ανθρώπους, ότι αξίζει να βρίσκονται κοντά μας σ΄ αυτή τη μάχη.

Και αυτό λέει, ο Αντώνης Σαμαράς. Αυτό έκανε και ο Σαρκοζί στη Γαλλία. Πρώτα νοικοκύρεψε τα του χώρου του και μετά ανοίχτηκε στο ευρύτερο πολιτικό φάσμα. Και μην έχετε καμία αμφιβολία, ότι μετά από λίγους μήνες, η Νέα Δημοκρατία θα είναι και πάλι η πιο αξιόπιστη πολιτική πρόταση.

Θα καταστεί ελκυστική για όλους εκείνους, που απομακρύνθηκαν από εμάς και που δικαίως απομακρύνθηκαν για τους λόγους, που πριν από λίγο, περιέγραψα.

Φίλες και φίλοι,

Χρειαζόμαστε να αξιοποιήσουμε την απομάκρυνσή μας από την εξουσία, για να ανανεώσουμε τη σχέση μας με την κοινωνία πάνω σε αξίες και ιδέες, με τις οποίες μπορεί να ξαναπάρει μπροστά η μηχανή της παράταξής μας.

Να ανακαλύψουμε τους τρόπους, με τους οποίους θα απαντήσουμε ευρηματικά στις προσδοκίες των Ελλήνων και δεν θα περιθωριοποιηθούμε πολιτικά, όπως είχαμε περιθωριοποιηθεί πολιτικά μετά την ήττα του 1981 αλλά και τη μικρότερη ήττα του 1993.

Χρειαστήκαν δέκα χρόνια και πολλά γεγονότα, σαν αυτά του 1989, για να μπορέσουμε να επιστρέψουμε αυτοδύναμα στην εξουσία το 1990.

Ξαναχάσαμε την εξουσία το 1993, γιατί παρασυρθήκαμε από το κύμα του νεο-φιλελευθερισμού που σάρωνε τότε τη Δύση, αλλά δεν μπορούσε να σαρώσει την ελληνική κοινωνία και βεβαίως, τις ελληνικές κοινωνικές και οικονομικές ιδιαιτερότητες και το φρόνημα του λαού μας.

Μας οδήγησε απλώς σε λάθη διακυβέρνησης, που μας κόστισαν μια νέα στρατηγική ήττα στις εκλογές του 1993.

Είχαμε χάσει, με άλλα λόγια, την πυξίδα, το μπούσουλα της στρατηγικής του ριζοσπαστικού κοινωνικού φιλελευθερισμού και τη σημαία, που μας άφησε ως ιδεολογική παρακαταθήκη, ο ιδρυτής της παράταξής μας, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Γι΄ αυτό και υποστήκαμε αυτή τη συντριβή στις τελευταίες εκλογές. Η ιστορία δυστυχώς, επαναλήφθηκε. Ας δώσουμε λοιπόν, οριστικά τέρμα σε αυτά. Οριστικό τέρμα με την εκλογή της επόμενης Κυριακής. Γιατί μία από τις αιτίες, μία από τις βασικές παθογένειες που η Νέα Δημοκρατία, ενώ ξεκινάει, δεν φθάνει, είναι ακριβώς, ότι ως κόμμα είναι ξεπερασμένο από τις εποχές. Είναι η περιγραφή, που σας έκανα στην αρχή.

Ας είμαστε ειλικρινείς.

Το πραγματικό αίτιο της ήττας ήταν η απόρριψη της πολιτικής μας από την κοινωνική πλειοψηφία, από την οποία, δυστυχώς, είχαμε αποξενωθεί. Ήταν η απόκλισή μας προς ένα δογματικό νεο-φιλελευθερισμό, που δεν ήταν ούτε κοινωνικός, ούτε ριζοσπαστικός.

Δεν καταβάλλαμε στην πραγματικότητα καμιά αυθεντική προσπάθεια στρατηγικού, πολιτικού και ιδεολογικού επαναπροσδιορισμού.

Είναι αλήθεια, ότι μας παρέσυραν ή αν θέλετε, μας καθήλωσαν μεγάλα δομικά ζητήματα και προβλήματα, που μας κληροδοτήθηκαν από την εποχή του ΠΑΣΟΚ. Αλλά μέχρις ενός ορισμένου σημείου, αυτό μπορούσε να εξηγηθεί.

Φίλες και φίλοι,

Δεν υπήρξαμε τολμηροί και θαρραλέοι στην πολιτική μας. Είμαστε αναβλητικοί και σε πολλές περιπτώσεις χωρίς να υπάρχει λόγος, φοβηθήκαμε να χτυπηθούμε κατά μέτωπο με τα προβλήματα.

Μία από τις αιτίες ήταν και η προσφυγή μας στις εκλογές.

Θα θυμόσαστε, ότι είμαι από εκείνους, που από την πρώτη κιόλας στιγμή, όρθωσαν το ανάστημά τους και είπαν όχι στις εκλογές. Διότι πίστευα ότι θα μας οδηγούσαν σ΄ αυτή την συντριβή. Ήταν μάλιστα, ο όρος τον οποίο είχα χρησιμοποιήσει.

Οι ίδιοι οι λόγοι, για τους οποίους πήγαμε στις εκλογές, έπρεπε να αποτελούν το θεματολόγιο, πάνω στο οποίο θα έπρεπε να δώσουμε τη μάχη, και είχαμε αρκετό πολιτικό χρόνο μπροστά μας, για να αναμετρηθούμε με τα ζητήματα, ενόψει του Μαρτίου. Και εκεί πραγματικά, εάν το ΠΑΣΟΚ μας οδηγούσε, με πρόσχημα βεβαίως την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, να δίναμε τη μάχη. Σίγουρα το αποτέλεσμα, δεν θα ήταν το ίδιο.

Μας καθήλωσαν, κατά τη διάρκεια της περιόδου, πολλούς από εμάς τα γραφεία μας, προσπαθώντας να δώσουμε λύσεις στα καθημερινά προβλήματα του πολίτη, που όλο και αυξάνονταν με το πέρασμα του χρόνου, αντί να λύνονται. Η γραφειοκρατία, η κομματοκρατία και οι συντεχνίες, μας είχαν καθηλώσει.

Ειδικά για γραφειοκρατία, για όσους από εσάς ασχολούνται με επιχειρήσεις, δεν καταφέραμε να καταργήσουμε ένα από τα πενήντα χαρτιά που απαιτούνται για να εκδώσει κανείς άδεια περιπτέρου στην Ελλάδα. Η γραφειοκρατία είναι πανίσχυρη. Συμμάχησε με την κομματοκρατία και παντοδύναμες οι συντεχνίες, που δεν άφηναν την κυβέρνηση ν΄ ανασάνει. Και δεν τολμήσαμε να αναμετρηθούμε, παρά το γεγονός, ότι κάποιοι από εμάς, κατέθεταν κατά καιρούς τις προτάσεις τους.

Πολλοί από εμάς αντέδρασαν. Δεν αντιδράσαμε όμως, ούτε ο Αντώνης Σαμαράς ούτε εγώ, κατά τρόπο ώστε να προκαλέσουμε, κατά τη διάρκεια αυτών των πεντέμισι χρόνων, επικοινωνιακό ρήγμα στην κυβέρνηση. Κάναμε απλώς πολύ σωστά και όσο μπορούσαμε με αυτά τα δεδομένα καλύτερα τη δουλειά μας.

Φίλες και φίλοι,

Οι κλειστές πόρτες τελειώνουν με την επιλογή ηγεσίας στο πρόσωπο του Αντώνη Σαμαρά. Το κόμμα θα αλλάξει. Θα γίνει μια σύγχρονη, ανοιχτή δημοκρατική παράταξη. Με ισχυρούς δημοκρατικούς θεσμούς. Τελειώνουν οι διαχειριστικές και νεοφιλελεύθερες νοοτροπίες, αντιλήψεις και πολιτικές.

Θα εργαστούμε και ως Αξιωματική Αντιπολίτευση αλλά και ως κυβέρνηση, και να είστε βέβαιοι, ότι θα έρθει πολύ πιο γρήγορα από αυτό που πολλοί θέλουν να πιστεύουν, για τη νέα αναπτυξιακή στρατηγική της Ελλάδας, λαμβάνοντας υπόψη την ιστορία, τον πολιτισμό, την οικονομία, την επιχειρηματικότητα, τη γλώσσα, την παιδεία, τα ήθη και τα έθιμα. Με άλλα λόγια, μια νέα εθνική ταυτότητα. Η εθνική ταυτότητα, δεν ορίζεται μονάχα από τα σύμβολα. Ορίζεται από τη συνείδηση και από τη σχέση μας με ο,τιδήποτε εκφράζει τον ελληνισμό σήμερα. Μέσα και έξω από τα σύνορα της χώρας.

Γιατί μονάχα έτσι διαμορφώνουμε δυναμικές οικονομικής ανάπτυξης στην πραγματική οικονομία, στις αληθινές δυνάμεις της πατρίδας μας, τη ναυτιλία μας, τον τουρισμό μας, τα γεωργικά προϊόντα, τη μικρή και μεσαία τάξη, που αναπτύσσεται σε όλη τη χώρα και συνδέει τον πολίτη με την ελληνική περιφέρεια, την οποία δυστυχώς εγκαταλείψαμε.

Και βέβαια, και εδώ έρχομαι πιο κοντά σ΄ αυτό που βιώνετε εδώ στη Κύπρο και το βιώνουμε και εμείς, που εξακολουθούμε να έχουμε την Κύπρο στην καρδιά μας στην Ελλάδα, στα εθνικά μας θέματα.

Η ανάπτυξή μας, φίλες και φίλοι, συνδέεται με την ολοκληρωμένη πολιτική αντιμετώπισης των εθνικών μας θεμάτων, με τη διαμόρφωση συγκεκριμένων θέσεων. Δεν μπορεί η εξωτερική μας πολιτική να είναι μία σειρά αντιδράσεων σε πρωτοβουλίες άλλων.

Κάποτε, πρέπει να έχει στόχευση και το κυριότερο, να διαμορφώνει πολιτικές σταθερές, άξονες, γύρω από τους οποίους θα περιστρέφεται η εθνική μας συμπεριφορά ανά τον κόσμο ολόκληρο, με τη διαμόρφωση θέσεων.

Θέσεων, που θα στηρίζουν τα εθνικά μας δίκαια, με αναφορά στην ιστορία, το διεθνές δίκαιο, το σεβασμό και τη φιλία των γειτόνων μας.

Υπάρχει άλλος τρόπος να λυθεί το Κυπριακό; Οι Ελληνοτουρκικές αντιπαλότητες; Η ονομασία των γειτονικών Σκοπίων;

Όσοι με θυμούνται εδώ στην Κύπρο, από τα φοιτητικά μου χρόνια, όταν τότε ανακάλυψα χάρις σε Κύπριους συμφοιτητές μου τη Μεγαλόνησο - και γνωρίζετε πολύ καλά, ότι έρχομαι συχνά πυκνά εδώ, γιατί αγαπώ το νησί και τους ανθρώπους του - το παρακολουθώ το Κυπριακό από τότε που ήμουν φοιτητής. Ασχολήθηκα, όπως ξέρετε, με το Κυπριακό και ως Διπλωμάτης, πριν μπω στην πολιτική. Στο Δήμο της Αθήνας, μέσα από τη Διπλωματία των Πόλεων και σε συνεργασία με όλους τους Δημάρχους της Κύπρου, έφερα κοντά τις αρχές των εδώ πόλεων και κυρίως της Λευκωσίας και τους ιθύνοντες από την άλλη πλευρά.

Προσπάθειες μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης, που ξεκίναγαν από τη βάση της κοινωνίας, όπως χαρακτηριστικά μου είχε πει τότε ο Κόφι Ανάν, έξω από κρατικές αντιπαλότητες. Από τη βάση, τους ίδιους τους πολίτες, χωρίς να επισύρεται οποιαδήποτε διεθνής ευθύνη για τις κυβερνήσεις.

Πολλά έγιναν από τότε. Άνοιξαν δίοδοι επικοινωνίας ανάμεσα στην Κύπρο και την κατεχόμενη περιοχή. Εντάχθηκε η Κύπρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλάζοντας τις στρατηγικές παραμέτρους του Κυπριακού.

Προσοχή όμως. Διαβάζω σε πρόσφατη έρευνα μεγάλης κυριακάτικης εφημερίδας της Λευκωσίας, ότι ένα μεγάλο ποσοστό Κυπρίων προτιμάει τη διχοτόμηση.

Μη βολευόμαστε με τα εύκολα πράγματα. Γιατί αυτά σε βάθος χρόνου, θα τα βρούμε σε τραγική μορφή μπροστά μας.

Μη παρασυρόμεθα από αυτό που κατέκτησε ο Κυπριακός Ελληνισμός και που είναι ένα υψηλό επίπεδο ευημερίας.

Όλα αυτά, μπορεί να τιναχθούν μια ημέρα στον αέρα. Δεν πρέπει να μας είναι αυτοσκοπός η καλοπέραση.

Δεν μπορεί η Κύπρος μας να δεχθεί λύση, που νομιμοποιεί μια διεθνή παρανομία, για την οποία Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι, εργαζόμαστε ακατάπαυστα από το 1955 στα πλαίσια του ΟΗΕ και των Διεθνών Οργανισμών.

Πολύ αίμα και πολύ μελάνι χύθηκε. Πολλές ζωές χάθηκαν και άλλες αγνοούνται ακόμη. Τεράστιες προσπάθειες έχουν γίνει σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο. Πολλά δισεκατομμύρια έχουν δαπανηθεί από τον ευρύτερο Ελληνισμό της Οικουμένης, πέραν της Ελλάδος και της Κύπρου για ένα στόχο.

Μην στηρίζουμε λοιπόν, βολικές, εύκολες λύσεις. Λύσεις, που δεν θα έχουν μόνιμο χαρακτήρα. Λύσεις χωρίς αντοχή στο χρόνο, δηλαδή βιωσιμότητα. Λύσεις, που δεν ανταποκρίνονται στο αίσθημα περί δικαίου και ψυχής του Οικουμενικού Ελληνισμού.

Έτσι θα ξαναδώσουμε στο σύνολο του Ελληνισμού, μία άλλη εθνική ταυτότητα, έναυσμα επανόδου των δύο χωρών, στην πραγματική ευημερία, την ουσιαστική κοινωνική δικαιοσύνη και τη δίκαιη ανάπτυξη.

Θα ήθελα λοιπόν, σήμερα, μέσα από την ευκαιρία που μου δώσατε απευθυνόμενος σε στελέχη της παράταξής μας, να σας απευθύνω μια έκκληση, να συμπορευτείτε μαζί μας, κοντά στον Αντώνη Σαμαρά.

Μήνυμα ανάτασης, ανάπτυξης, ελπίδας και εθνικής αξιοπρέπειας. Μήνυμα μέλλοντος. Μήνυμα ευθύνης και δημιουργίας.

Μήνυμα εθνικής αυτοπεποίθησης. Μήνυμα συμμετοχής. Με υψηλό αίσθημα ευθύνης και βέβαια, με προοπτική νίκης.

Και αυτήν τη συμμετοχική δημοκρατία, στην οποία εγώ αλλά και όλοι εμείς πιστεύουμε και για την οποία αγωνιζόμαστε και που πρώτοι κάνουμε πράξεις στην παράταξή μας, στη Νέα Δημοκρατία, θα την ενδυναμώσουμε με την ψήφο, όλων εσάς, όπου και εάν μένετε στον κόσμο, πολλώ δε μάλλον εδώ στην Κύπρο.

Την ψήφο, που ήδη, θα ήταν πραγματικότητα και για τον Οικουμενικό Ελληνισμό, αν δεν την είχε εμποδίσει το ΠΑΣΟΚ στην πρόσφατη συνταγματική αναθεώρηση.

Αλλά και συμμετοχική δημοκρατία, μέσα στην ίδια τη Νέα Δημοκρατία, με το Συνέδριο του Κόμματός μας σε ετήσια βάση, όπως έχω προτείνει. Να ξεκινά όμως αυτό το Συνέδριο της παράταξής μας, μια ημέρα νωρίτερα, είναι μια καινοτομία αυτή, με όλους εσάς, τους Έλληνες έξω από τα σύνορα του ελληνικού κράτους, ώστε να έχετε τη δυνατότητα να παρουσιάσετε μια ολοκληρωμένη πολιτική πλατφόρμα, μια ισχυρή φωνή. Και στην επόμενη ημέρα, στη συνεδρίαση του ανοιχτού πλέον Συνεδρίου, να ενσωματώνονται οι θέσεις σας.

Με άλλα λόγια ένα Συνέδριο του Απόδημου Ελληνισμού, του Ομογενειακού Ελληνισμού, που θα είναι προπομπός του μεγάλου Τακτικού Ετήσιου Συνεδρίου της παράταξής μας. Αυτά όλα θα αποτελούν το πρώτο θέμα της ημερήσιας διάταξης του Συνεδρίου, ώστε να μπορείτε και εσείς βεβαίως, να επιστρέφετε συντομότερα στις δουλειές σας και τις οικογένειές σας.

Και παράλληλα, με την αναβάθμιση μέσα στους κόλπους της Νέας Δημοκρατίας, της Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού, με στόχο την ενίσχυση και τη διευκόλυνση της επικοινωνίας μας με το κόμμα, κάνοντας βεβαίως χρήση και των πιο σύγχρονων νέων τεχνολογιών.

Φίλες και φίλοι,

Θέλω να σας ευχαριστήσω που μπήκατε στον κόπο απόψε να βρεθούμε εδώ. Θα σας παρακαλέσω να μεταφέρετε αυτό το μήνυμα στους φίλους και τα στελέχη μας, με τα οποία επικοινωνείτε. Να τους προσκαλέσετε εξ ονόματος όλων μας, να προσέλθουν σ΄ αυτή τη διαδικασία την 29η Νοεμβρίου, να στηρίξουν την υποψηφιότητα του Αντώνη Σαμαρά, που και εγώ ως άνθρωπος της σύνθεσης, του διαλόγου της συνάντησης στον ευρύτερο χώρο της ευρωπαϊκής κεντροδεξιάς, στηρίζω ανεπιφύλακτα. Και γι΄ αυτό είμαι στο πλευρό του.

Τη στήριξα και τη στηρίζω με τις θέσεις μου, με τις εξηγήσεις που σας δίνω και βεβαίως, με την υπογραφή μου.

Δώστε λοιπόν το μήνυμα στους φίλους σας, στους συγγενείς σας, στους γνωστούς σας, σε όλο τον Ελληνισμό της Οικουμένης αλλά και στη μητέρα Ελλάδα. Το μήνυμα μιας βαθιάς αλλαγής στους ίδιους τους κόλπους της Νέας Δημοκρατίας και της δημιουργίας μιας νέας μεγάλης προοδευτικής και δημοκρατικής, με ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά κεντροδεξιά. Ενός καινούργιου, σύγχρονου και βαθύτατα δημοκρατικού κόμματος.

Προάγγελοι αυτής της πορείας, είστε εσείς, οι οικογένειές σας, οι φίλοι σας, οι γνωστοί σας, με τη δυναμική σας παρουσία, τόσο εδώ στην Κύπρο αλλά και ως άξιοι Πρεσβευτές του Ελληνισμού ανά τον κόσμο. Διότι ειδικότερα για την Κύπρο θέλω να πω, ότι μπορεί να είναι μικρή σε έκταση, μικρή σε πληθυσμό αλλά σήμερα, φίλες και φίλοι, στην εποχή της παγκοσμιότητας δεν υπάρχουν μικρές ή μεγάλες χώρες. Υπάρχουν μικρές ή μεγάλες πολιτικές.

Αυτός είναι ο στόχος που έχουμε θέσει στη Νέα Δημοκρατία. Να ασκήσουμε πλέον από εδώ και πέρα με το καινούργιο ξεκίνημα μια νέα μεγάλη πολιτική για την παράταξή μας και πάνω απ΄ όλα για την πατρίδα μας.