Ομιλία Δημήτρη Αβραμόπουλου στην παρουσίαση του επιχειρηματικού οδηγού «Diamonds Vs Crisis 2010»
Κατηγορία
Κυρίες και Κύριοι,
Θέλω κατ' αρχήν να ευχαριστήσω για την πρόσκληση και να συγχαρώ τη STAT BANK για την παρουσίαση του ετήσιου επιχειρηματικού οδηγού «Diamonds Vs Crisis 2010».
Είναι μια πρωτοβουλία σε μία κρίσιμη εποχή, που δείχνει ότι οι ελληνικές επιχειρήσεις με εξωστρεφή προσανατολισμό, ακόμα και κάτω από τις χειρότερες δυνατές συνθήκες, δεν έχουν καταθέσει τα όπλα.
Αντίθετα, συνεχίζουν να επιχειρούν, πηγαίνοντας κόντρα στη μίζερη πραγματικότητα της εποχής.
Συνεχίζουν να δίνουν έναν μεγάλο αγώνα και να προσπαθούν, για να διατηρήσουν την παρουσία, τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους στις διεθνείς αγορές.
Για να στηρίξουν την ελληνική οικονομία στην πιο δύσκολη στιγμή της.
Ωστόσο, είναι γεγονός ότι, η σκληρή δημοσιονομική προσαρμογή που επιχειρεί σήμερα η χώρα μας, με όλες αυτές τις θυσίες που ζητά η σημερινή Κυβέρνηση από τους πολίτες, δεν θα έχουν κανένα αντίκρισμα, εάν αφήσουμε την ανάπτυξη να πεθάνει.
Το μόνο που θα πετύχουμε, θα είναι να μπούμε σε ένα φαύλο κύκλο, όπου η ύφεση θα παράγει διαρκώς ελλείμματα, συντηρώντας την εξάρτηση της χώρας μας από τη βοήθεια των εταίρων μας.
Εάν θέλουμε αυτή η εφιαλτική πραγματικότητα κάποια στιγμή να τελειώσει, προτού εξαντληθούν οι αντοχές της ελληνικής κοινωνίας, θα πρέπει να δώσουμε όλη την έμφαση που χρειάζεται, στη στήριξη της ανάπτυξης.
Στην αξιοποίηση των υγιών δυνάμεων της επιχειρηματικότητας.
Στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, των προϊόντων και των υπηρεσιών μας.
Στην προσέλκυση επενδύσεων και στην εξωστρέφεια.
Αυτό είναι το κρίσιμο στοίχημα όχι μόνο για σήμερα, αλλά για τα επόμενα χρόνια.
Ένα στοίχημα, το οποίο πρέπει να το κερδίσουμε μόνοι μας.
Και αυτό που πρέπει όλοι να κατανοήσουμε, αυτό που πρέπει πρωτίστως να δούμε είναι, ότι η δύσκολη αυτή συγκυρία είναι η ευκαιρία μας για να εκσυγχρονίσουμε τις δομές του κράτους και της οικονομίας μας, προχωρώντας σε βαθιές και ριζικές αλλαγές.
Σχεδιάζοντας μία νέα αναπτυξιακή πολιτική.
Άξονες αυτής της προσπάθειας θα πρέπει να είναι:
- Το μικρότερο και αποτελεσματικότερο κράτος, ώστε να πατάξουμε τη γραφειοκρατία, τη διαφθορά και την κωλυσιεργία.
- Ένα κράτος, απηλλαγμένο από την κομματοκρατία και τη διαλυτική παρέμβαση των συντεχνιών.
- Επίσης, η μείωση της σπατάλης στο δημόσιο τομέα.
Με εξυγίανση των ζημιογόνων ΔΕΚΟ, με εναρμονισμένο μισθολόγιο, με εξορθολογισμό των δημόσιων δαπανών.
- Το ίδιο σημαντική, η ασφαλιστική μεταρρύθμιση με τρόπο σύγχρονο και διάφανο.
- Και τέλος, η υποστήριξη και ενίσχυση της αγοράς εργασίας.
Είναι γνωστό ότι οι εργοδοτικές εισφορές στην Ελλάδα είναι από τις υψηλότερες, σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Γεγονός, που συνδέεται με τη μείωση νέων προσλήψεων, αποτρέπει την είσοδο νέων ανθρώπων στην αγορά εργασίας, ευνοεί την εισφοροδιαφυγή και αποτρέπει τις επενδύσεις.
- Η απελευθέρωση των κλειστών αγορών, ειδικά σε κλάδους, όπως είναι η ενέργεια, οι μεταφορές και η εφοδιαστική αλυσίδα, που επηρεάζουν άμεσα την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας.
Και βέβαια με απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων και κατάργηση της υποχρεωτικής αμοιβής από διάφορες επαγγελματικές ομάδες.
- Ενώ τέλος, οι επιπλέον ενέργειες, όπως είναι η επιτάχυνση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, οι ΣΔΙΤ, η άμεση εφαρμογή των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ, καθώς και η ενθάρρυνση των επενδύσεων (μέσω του Αναπτυξιακού Νόμου).
Γιατί η υπόθεση της ανάπτυξης βρίσκεται αποκλειστικά και μόνο στα δικά μας χέρια και στις δικές μας αποφάσεις.
Εξαρτάται δηλαδή από τις πολιτικές και από τις πρωτοβουλίες, που θα υιοθετήσουμε σαν χώρα, σαν Ελλάδα.
Από τη δεινή οικονομική θέση που βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα, δεν μπορεί να υπάρξει έξοδος, εάν δεν τονωθεί η επιχειρηματικότητα.
Εάν δεν προσελκύσουμε νέες και σημαντικές επενδύσεις και δεν υποστηρίξουμε, φυσικά, και αυτές που έχουν ήδη συντελεστεί.
Εάν δεν διαμορφώσουμε ένα φιλικό και φιλόξενο επενδυτικό περιβάλλον, απομακρύνοντας τη γραφειοκρατία και τους μηχανισμούς της.
Και μπορώ να σας πω, από την εμπειρία μου στα δημόσια πράγματα, στην κυβέρνηση, στην Αυτοδιοίκηση, ότι είναι πολύ εύκολο.
Φτάνει να το θελήσουμε και μέσα σε πνεύμα εθνικής συνεννόησης, να χαράξουμε μία νέα επενδυτική πολιτική, που θα δώσει ανάσα στην ελληνική οικονομία.
Εμείς, ως κυβέρνηση, δεν το κάναμε, ενώ θα μπορούσαμε.
Η σημερινή κυβέρνηση, ας κάνει τα βήματα αυτά και θα μας βρει δίπλα της.
Ωστόσο, αυτό που δυστυχώς βλέπουμε σήμερα είναι μέτρα και πολιτικές προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Μέτρα, τα οποία πλήττουν την επιχειρηματικότητα, την ανάπτυξη, την απασχόληση και ασφαλώς και την κοινωνική συνοχή.
Πολιτικές, οι οποίες μειώνουν αντί να αυξάνουν την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων.
Πολιτικές, οι οποίες ενοχοποιούν την αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων και παγώνουν οποιαδήποτε επένδυση στην εξωστρέφεια και σε νέα, καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες.
Η βασική, όμως, απάντηση στο ερώτημα του πως οι ελληνικές επιχειρήσεις θα ανταπεξέλθουν στις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής και ιδιαίτερα της κρίσης που βιώνουμε, είναι ότι εναπόκειται στους ίδιους τους επιχειρηματίες να λειτουργήσουν «έξω από τα συμβατικά πλαίσια», με ανοιχτή, δημιουργική σκέψη και λύσεις, που ξεφεύγουν από τις συνηθισμένες.
Γιατί, σε δύσκολους καιρούς, «η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση».
Με άλλα λόγια «Έξοδος προς τα εμπρός».
Οι κρίσεις ανοίγουν δρόμους. Χρειάζεται όμως, θάρρος, τόλμη, ρηξικέλευθες και υπερβατικές πολιτικές.
Πολιτικές, εθνικής συνεννόησης και εθνικής ευθύνης.
Γιατί ο εχθρός είναι κοινός.
Η αγωνία για το μέλλον του τόπου μας είναι κοινή.
Κοινή και εθνική πρέπει να είναι και η ευθύνη, που θα ανοίξει ένα καινούργιο δρόμο ελπίδας και ανάπτυξης.
Ωστόσο, η επιλογή της σταθερότητας, ως άμυνα απέναντι στις σημερινές αντιξοότητες, μπορεί εύκολα να εξελιχθεί σε αδράνεια και τελικά σε συρρίκνωση για κάθε επιχείρηση.
Βέβαια, δεν υπάρχουν εύκολες ή μαγικές συνταγές.
Καθώς οι προτεραιότητες και οι καταναλωτικές συνθήκες αλλάζουν, αντίστοιχα θα πρέπει να προσαρμοστούν και οι επιχειρήσεις, ώστε να τοποθετηθούν, με επιτυχία, στο νέο περιβάλλον.
Αναζητώντας νέες ευκαιρίες, διακρίνοντας τις αλλαγές και σχεδιάζοντας κινήσεις που θα διασφαλίσουν μια ανταγωνιστική θέση στην αγορά του αύριο.
Στη διαδικασία αυτή, κεντρικός είναι ο ρόλος του επιχειρηματία και του στελέχους που ηγείται, που πετυχαίνει να διατηρήσει ή να επανεφεύρει αναπτυξιακές προοπτικές, αλλά και να διατηρήσει το ανθρώπινο δυναμικό του.
Είναι η λεγόμενη διαχείριση της αλλαγής - και όχι της κρίσης.
Εργαλεία του είναι ο εντοπισμός, η διαχείριση και η μετρίαση των κινδύνων, η επαναξιολόγηση της στρατηγικής κατεύθυνσης και των τακτικών που ακολουθούνται, η σωστή διαχείριση του ανθρώπινου παράγοντα - για τους εργαζομένους, τους πελάτες, τους προμηθευτές - η αλλαγή στον τρόπο σκέψης και τις αποφάσεις, η διαχείριση του κεφαλαίου και η προστασία των κερδών, η εφαρμογή των αρχών της εταιρικής διακυβέρνησης.
Τώρα, είναι η στιγμή που οι επιχειρήσεις και οι επιχειρηματίες θα πρέπει να πάρουν υπολογισμένο ρίσκο και να καινοτομήσουν.
Η διεθνής εμπειρία παρέχει πολλά παραδείγματα επιχειρήσεων που κατάφεραν, σε ανάλογες περιπτώσεις, να μετατρέψουν τον κίνδυνο σε ευκαιρία και να βγουν από την κρίση ισχυρότερες σε σχέση με πριν.
Με νηφάλια εκτίμηση της κατάστασης, σύνεση, ψύχραιμη αξιολόγηση, διορατικότητα και προσεκτικά σχεδιασμένες κινήσεις, ώστε να εξελίσσουν την κρίση σε ευκαιρία.
Κυρίες και Κύριοι,
Το διάστημα που διανύουμε είναι καθοριστικής σημασίας.
Η παγκόσμια οικονομία, έστω και με αδύναμους ακόμη ρυθμούς, αρχίζει να ανακάμπτει από την ύφεση των δύο προηγούμενων ετών.
Το εξωτερικό εμπόριο δείχνει να ανακτά σταδιακά τη δυναμική του, την ώρα που οι επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο αρχίζουν να χτίζουν από την αρχή τα αποθέματά τους.
Σε αυτή τη διεθνή συγκυρία, εμείς δεν έχουμε την πολυτέλεια της εσωστρέφειας και της μεμψιμοιρίας.
Οι ξένοι αγοραστές δεν θα περιμένουν να λύσουμε πρώτα τα προβλήματα της οικονομίας μας και μετά να τους προτείνουμε ανταγωνιστικά προϊόντα.
Θα στραφούν αλλού και τότε θα είναι πολύ δύσκολο να τους ξανακερδίσουμε.
Οι επιχειρήσεις που βρίσκονται σήμερα εδώ, αλλά και όλες οι υπόλοιπες, που δίνουν καθημερινά τη μάχη της εξωστρέφειας, το γνωρίζουν αυτό πολύ καλά.
Και παρά τα απανωτά χτυπήματα που δέχονται, έχουν ακόμη δυνάμεις, έχουν ακόμη δημιουργικότητα και όραμα για να λειτουργήσουν ως ατμομηχανή για την ανάκαμψη της οικονομίας μας.
Αυτό όμως που περιμένουν απ΄ όλους εμάς, κόμματα, πολιτικούς, κοινωνικούς φορείς είναι να ορθώσουμε ανάχωμα στη γενικευόμενη κρίση και το κυριότερο, να συνεννοηθούμε επιτέλους εθνικά για να την ξεπεράσουμε, βλέποντας μακριά στο χρόνο.
Εκεί όπου συναντιώνται οι γενεές που έρχονται με τη δική μας.
Κυρίες και κύριοι,
Μη σας αποθαρρύνει η συγκυρία.
Θα την ξεπεράσουμε την κρίση.
Και μέσα από αυτή, θα αντλήσουμε μαθήματα, που μην έχετε καμία αμφιβολία, και τη δημοκρατία μας θα βελτιώσουν και το κράτος μας θα αλλάξει και την κοινωνική μας συνοχή θα διασφαλίσουμε και η ελπίδα θα επιστρέψει.
Εσείς, που δίνετε ένα δύσκολο αγώνα στην πρώτη γραμμή του μετώπου, μην καταθέσετε τα όπλα, μη ρίξετε το ηθικό και την έμπνευσή σας και συνεχίστε την προσπάθειά σας για περισσότερη ανάπτυξη, παραγωγικότητα, ανταγωνιστικότητα και πρόοδο για την ελληνική οικονομία και την κοινωνία.
Είμαστε σύμμαχοί σας σε αυτόν τον αγώνα, τον οποίο στο τέλος, μαζί, όλοι οι Έλληνες, θα κερδίσουμε.




