Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος σε επετειακή εκδήλωση που διοργάνωσε το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδος
Κατηγορία
Ο κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος μίλησε σήμερα, Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010, σε επετειακή εκδήλωση που διοργάνωσε το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδος, με αφορμή τη συμπλήρωση 75 χρόνων από την ίδρυσή του και την παρουσίαση του νέου Διοικητικού Συμβουλίου του Επιμελητηρίου.
Ακολουθούν αποσπάσματα της ομιλίας του κ. Αβραμόπουλου:
«Πρώτα απ΄ όλα να σας πω, ότι χάρηκα ιδιαίτερα την ημέρα που μου τηλεφώνησε ο κ. Φωκάς, για να μου πει να είμαι και εγώ ανάμεσά σας, σ΄ αυτήν την επετειακή εκδήλωση.
Αυτό δείχνει ότι η διαδραστική σχέση, που γεννήθηκε τότε, πριν από πεντέμιση χρόνια, εξακολουθεί να είναι ζωντανή. Και καλά κρατεί αυτό που δημιουργήθηκε με το ξεκίνημα της συνεργασίας μας, που έβαλε και εμένα στη μεγάλη οικογένεια των ανθρώπων του τουρισμού. Πάνω απ΄ όλα όμως, με έκανε να πιστέψω σ΄ αυτόν τον τομέα. Και θα με έχετε ακούσει κατά καιρούς, να επαναλαμβάνω σε κάθε τόνο, ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος για την ανάπτυξη αυτού του τόπου.
Ζήσαμε πολλά μαζί. Θυμόμαστε όλοι, ότι ξεκινήσαμε κάτω από αντίξοες και δύσκολες συνθήκες. Εγώ δεν διστάζω να πω δημόσια, ότι από εσάς έμαθα, τι σημαίνει τουρισμός. Μέχρι τότε είχα την εικόνα που έχουν εκατομμύρια των Ελλήνων πολιτών και των επισκεπτών της χώρας.
Μου ανοίξατε τις πόρτες, συνεργαστήκαμε και κρατώ, όπως και εσείς, τα καλύτερα από την εποχή εκείνη, που έδωσε όμως και χειροπιαστά αποτελέσματα.
Μαζί όμως, ανοίξαμε διάπλατα τις πόρτες, για να εισέλθουν καινούργια ρεύματα, καινούργιες αντιλήψεις.
Ξανοιχτήκαμε στον κόσμο. Και η Ελλάδα κατάφερε να γίνει ένας από τους πρωταγωνιστές σε παγκόσμιο επίπεδο. Σας θυμίζω πάντοτε, ότι ήμασταν από τις τρεις-τέσσερις χώρες που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της στρατηγικής για τον παγκόσμιο τουρισμό. Θυμηθείτε τη μεγάλη αλλαγή που συντελέστηκε με το νέο τρόπο, τις νέες μεθόδους, με τα νέα συστήματα προβολής της χώρας.
Όλα αυτά όμως, τα κάναμε μαζί. Και με την ευκαιρία της παρουσίας σήμερα της κας Υπουργού, θέλω να της πω κάτι. Να διατηρήσει αυτό το πνεύμα συνεννόησης, συνεργασίας με τους ανθρώπους του τουρισμού.
Και χαίρομαι κα Γκερέκου, γιατί από τα όσα είπατε πρωτύτερα, βγαίνει και το προσωπικό σας πάθος. Και πραγματικά σας εύχομαι καλή επιτυχία.
Θα συμφωνήσετε μαζί μου, ότι πέραν των καλών λόγων και των καλών προθέσεων και των όποιων καλών, κατά καιρούς, αποτελεσμάτων, ακόμα καλά κρατούν τα μεγάλα εμπόδια, που δυστυχώς φρενάρουν την τουριστική ανάπτυξη της χώρας. Τώρα, πεντέμιση-έξι χρόνια μετά και κοιτώντας πίσω στο ξεκίνημα, βλέπω ότι ναι μεν έγιναν βήματα αλλά δεν καταφέραμε ακόμα το μεγάλο άλμα.
Πάνω απ΄ όλα, κυρία Υπουργέ, πρέπει να προσέξουμε πολύ εμείς, να χτυπήσουμε στην καρδιά, ιδίως στον ευαίσθητο χώρο του τουρισμού, το τέρας της γραφειοκρατίας, που έχει κάνει δύσκολη τη ζωή ανθρώπων του χώρου.
Όσο και εάν είναι περίεργο, πιστεύω ότι η συγκυρία είναι ευνοϊκή για τα δεδομένα τα σημερινά, για τον ελληνικό τουρισμό. Οι κρίσεις πάντοτε ανοίγουν δρόμους για καινοτόμες ιδέες, για πρωτοβουλίες. Και αυτό επ΄ ωφελεία όχι μόνον του κλάδου αλλά και γενικότερα της ελληνικής οικονομίας.
Θεωρώ, ότι δεν πρέπει να σκύψετε το κεφάλι μπροστά στην κρίση, να μην αποθαρρυνθείτε και να αναπτύξετε νέες πρωτοβουλίες. Θυμίζω, ότι το 2004 οι οιωνοί ήταν δυσοίωνοι. Όλες οι προβλέψεις, από τα Ινστιτούτα, από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τουρισμού, έδειχναν ότι η επόμενη χρονιά για την Ελλάδα θα ήταν μια χρονιά πτώσης, περίπου της τάξης του 10%. Καταφέραμε μαζί ακριβώς το αντίθετο. Και το 2005-2006 είχαμε αυτά τα εντυπωσιακά αποτελέσματα.
Είμαι σήμερα εδώ περισσότερο σαν φίλος του κλάδου, παρά σαν εκπρόσωπος της πολιτικής εξουσίας. Και ανεξάρτητα από την όποια ιδιότητα, μας επιφυλάσσουν οι καιροί και θέλει η κοινωνία, θα είμαι πάντα κοντά σας. Αυτόν το χώρο τον αγάπησα και τον πίστεψα. Και εάν μπορώ, ως προς κάτι, να του φανώ χρήσιμος, να πιστέψετε σε αυτό.
Θέλω να ξέρετε, ότι θα είμαστε πάντα μαζί. Αξιοποιήστε αυτή τη δυσμενή συγκυρία, βγείτε μπροστά, αναπτύξετε νέες πρωτοβουλίες. Μην φοβόσαστε την κρίση. Μην ξεχνάτε, ότι το πεδίο του τουρισμού είναι και το πεδίο, στο οποίο μπορεί να εκτονώσει την ατομική του σχέση με την οικονομική κρίση ο πολίτης. Και αυτό σημαίνει βαθιές αλλαγές.»





