Κατηγορία

• Δημόσιος Λόγος - Ομιλίες

ΔΑΠίτισσες και ΔΑΠίτες,
Οννεδίτισσες και Οννεδίτες,
Φίλες και φίλοι,

Ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση των παιδιών της ΔΑΠ, που όπως παρουσιάστηκε και νωρίτερα, εδώ και αρκετό καιρό έχουν δραστηριοποιηθεί, πέραν της προσπάθειας να διακριθούν στην επιστήμη τους, να ενημερώσουν τους συναδέλφους τους και την κοινωνία για μείζονος σημασίας θέματα σαν κι αυτό που συζητάμε σήμερα.

Χαίρομαι ακόμη που είναι ανάμεσά μας οι συνάδελφοί μου βουλευτές, νυν και πρώην, δήμαρχοι και πολλοί φίλοι από παλιά.

Και βέβαια να σημειώσω ότι το θέμα που επέλεξαν τα παιδιά, σχετικά με τη Συνθήκη της Λισσαβόνας, είναι κατεξοχήν επίκαιρο, λόγω της σημερινής δύσκολης οικονομικής κατάστασης.

Πολλοί θα αναρωτηθούν γιατί φτάσαμε εκεί. Πολλά ακούγονται και γράφονται. Μερικά ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, υπάρχει όμως και μια δόση υπερβολής σε ορισμένα άλλα. Σήμερα λοιπόν θα έχουμε την ευκαιρία να πούμε επί της ουσίας κάποια πολύ χρήσιμα πράγματα.

Όπως είπα και πριν, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους ΔΑΠίτες και τις ΔΑΠίτισσες, τα παιδιά της ΟΝΝΕΔ, τους αγωνιστές της παράταξής μας, τη νεολαία μας, για τη σημερινή πρόσκληση. Τους συμμαχητές, όπως συνηθίζει να λέει ο Πρόεδρός μας, Αντώνης Σαμαράς, στον κοινό αγώνα για την ανάπτυξη της χώρας μας, την ευημερία του λαού, την Ελλάδα της αξιοπρέπειας, του κύρους και της αποτελεσματικότητας.

Απευθύνομαι στα παιδιά για να πω ότι είστε εσείς, που πάντα βρίσκεστε στην πρωτοπορία κάθε αγώνα. Και οφείλουμε να σας το αναγνωρίσουμε αυτό. Συγχρόνως όμως πρέπει να πάρουμε από τη σκέψη, από την ικμάδα των ιδεών σας και να σας ακούσουμε, στη μεγάλη προσπάθεια που γίνεται αυτόν τον καιρό στην Παράταξή μας, για ένα μεγάλο, σύγχρονο και ανοικτό κόμμα.

Για όλα αυτά όμως θα μιλήσουμε μια άλλη φορά. Σήμερα, εσείς έχετε έναν πολύ σημαντικό ρόλο. Συμμετέχετε στην αναγέννηση της Παράταξής μας με νέες ιδέες, νέες πρωτοβουλίες, με άλλα λόγια, από κοινού κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα.

Και την ατμόσφαιρα αυτού του καινούριου ξεκινήματος τη μοιραστήκαμε πριν από μερικές ημέρες, στην πράγματι εντυπωσιακή και πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα, και μεσούσης της κρίσεως, συνάντησή μας στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Εκεί όπου δόθηκε από τον Πρόεδρο μας, τον Αντώνη Σαμαρά, το εναρκτήριο λάκτισμα, ώστε σε λίγους μήνες από τώρα, να έχει γεννηθεί μια καινούρια Νέα Δημοκρατία. Μέσα από την ήττα και τη συντριβή, ξεπήδησε η ελπίδα και η αισιόδοξη προοπτική.

Από τις 18 Απριλίου θα έχετε για πρώτη φορά στην ιστορία σας, εκλεγμένο Πρόεδρο από τη βάση. Μια ακόμη επαναστατική τομή, που αλλάζει τα δεδομένα. Δίνετε έτσι συνέχεια και περιεχόμενο στην αλλαγή που συντελείται από τις 29 Νοεμβρίου, με την εκλογή του Προέδρου Αντώνη Σαμαρά από την κοινωνική μας βάση, με την εγγραφή περισσότερων των 800 χιλιάδων μελών στις τάξεις της Παράταξής μας.

Μια εντολή, που ανοίγει διάπλατα τις πόρτες για μια εντελώς καινούρια Νέα Δημοκρατία, κάνοντας πράξη αυτό που ζητάει η βάση μας, και που πολλές φορές έχω πει: «Αλλάξτε τα όλα, αλλάξτε και εσείς».

Θέλω να σας συγχαρώ για τη σημερινή πρωτοβουλία σας, να μιλήσουμε για την καινούρια μεγάλη μας χώρα, την Ευρώπη. Για το μέλλον της χώρας μας. Για τη Συνθήκη της Λισσαβόνας, τρεις μήνες μετά από τη θέση της σε ισχύ. Τι είναι αυτή η περίφημη Λισσαβόνα, και πως επηρεάζει το μέλλον της ζωής μας.

Μετά, όπως γνωρίζετε, από πολλές δυσκολίες, ενδοιασμούς των λαών της Ευρώπης, που κλήθηκαν να ψηφίσουν δύο φορές στη Γαλλία και στην Ιρλανδία και να καθυστερήσουν την ψήφιση στη Τσεχία, για την επικύρωσή της.

Δεν είναι τυχαίο, ότι η Λισσαβόνα φέρει την επίσημη ονομασία «Μεταρρυθμιστική Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Σε μία περίοδο, που η μεταρρύθμιση αποτελεί ζητούμενο σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, και βεβαίως, τη χώρα μας.

Η Νέα Δημοκρατία είναι αυτή, και μην έχετε καμία αμφιβολία, που θα φέρει τη ριζοσπαστική αλλαγή στη χώρα μας, διότι με τη Νέα Δημοκρατία και πάλι στην εξουσία, την καινούρια Νέα Δημοκρατία, τη Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά, περνάμε σε μία νέα φάση, στη Νέα Μεταπολίτευση. Και ήδη, ξεκινήσαμε.

Φίλες και φίλοι,

Αν ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν είχε την διορατικότητα, τη βούληση, την πειθώ, το κύρος και την αποφασιστικότητα να ορθώσει το πολιτικό του ανάστημα, η Ελλάδα σήμερα δεν θα ήταν πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Γιατί, κακά τα ψέματα, αν ο Καραμανλής υποχωρούσε στο λαϊκισμό του νεοτριτοκοσμικού σοσιαλισμού των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ από το 1981, το πολύ πολύ η διαδικασία ένταξης της Ελλάδας να είχε ξεκινήσει -ακόμα και σε αυτό κρατώ επιφυλάξεις- με την κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη.

Δεν θα ήμασταν σήμερα λοιπόν εδώ. Δεν θα είχαμε ωφεληθεί από όλα αυτά τα κοινοτικά χρήματα, που προσέφεραν ανάπτυξη και ευημερία στην Ελλάδα τα τελευταία τριάντα χρόνια. Δεν θα είχαμε την υπερηφάνεια, να είμαστε ισότιμοι Ευρωπαίοι, διότι εδώ γεννήθηκε το ευρωπαϊκό πνεύμα.

Δεν θα ταξιδεύαμε με το κεφάλι ψηλά χωρίς σύνορα, χωρίς διαδικασίες, χωρίς βίζες, σε όλη την Ευρώπη.

Οι παλαιότεροι σε αυτήν την αίθουσα θυμούνται ότι ένα ταξίδι στην Ευρώπη αποτελούσε μια μικρή περιπέτεια. Ήταν ένα όνειρο. Σήμερα, έχει γίνει μια όμορφη πραγματικότητα.

Δεν θα είχαμε τη δυνατότητα της ελεύθερης διακίνησης αγαθών, κεφαλαίων, υπηρεσιών και προσώπων. Θυμίζω εδώ την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη του 1986.

Γι΄ αυτό ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είναι Εθνάρχης. Για την ευρωπαϊκή πορεία και ένταξη της Ελλάδος αλλά και βέβαια, για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και την ευλαβή εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Φίλες και φίλοι,

Οι δυσκολίες του σήμερα δεν πρέπει να αποτελέσουν τροχοπέδη για το αύριο της πατρίδας μας μέσα στην Ευρώπη. Δεν πρέπει να απολέσουμε το πολιτικό κεφάλαιο, που με κόπο έχτισαν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες τα τελευταία 30 χρόνια. Παρά τα όποια λάθη και παραλείψεις των κυβερνήσεων, ακόμη και της δικής μας διακυβέρνησης.

Δεν πρέπει να αφεθούμε να γλιστρήσουμε σε ατραπούς, που βραχυπρόθεσμα μας ικανοποιούν, αλλά μακροπρόθεσμα οδηγούν σε άλυτα προβλήματα και σε αδιέξοδα. Χωρίς λαϊκισμούς και κραυγές.

Η αλληλεγγύη ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης είναι δεδομένη και κανείς δεν μπορεί και δεν πρέπει να την αμφισβητεί. Και αυτό είναι που προέχει πάνω απ' όλα.

Το ευρωπαϊκό τοπίο αλλάζει και μετασχηματίζεται. Είναι πολύ πιο δύσκολο και απαιτητικό απ' ό,τι μόλις πριν από λίγα χρόνια. Η ανάγκη για στενότερη συνεργασία και κοινές δράσεις δεν είναι πλέον δεδομένη. Υπάρχουν διαφορετικές φωνές, δυνατές φωνές, σε επίπεδο Ένωσης, κυβερνήσεων, φορέων, αλλά και της πλατιάς κοινωνίας των πολιτών.

Σήμερα αμφισβητείται από πολλούς η Ενωμένη Ευρώπη. Και επιτρέψτε μου να σας εξηγήσω γιατί.

Η ιδέα της Ευρώπης, ήταν βασικά η δημιουργία μιας πολιτικής ένωσης κρατών και λαών, αντίστοιχη περίπου με αυτή των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Η διαφορά όμως είναι, ότι στην Αμερική όλες οι Πολιτείες, ανεξάρτητα από μέγεθος και πληθυσμό, είναι ίσες απέναντι στην πρωτεύουσα, την Ουάσιγκτον, ενώ στην Ευρώπη δεν είναι ίσες, σε ό,τι αφορά στη δυνατότητα επιρροής, ποσόστωσης των ψήφων και βεβαίως, του δικαιώματος αρνησικυρίας (βέτο), σε ζωτικά θέματα. Έτσι ξεκινήσαμε από την οικονομική ένωση.

Η Λισσαβόνα, που είναι πράγματι ένας ιστορικός σταθμός στην πορεία της πολιτικής ολοκλήρωσης της Ευρώπης, προσπάθησε να περιορίσει τα εμπόδια αυτά, και σε ένα βαθμό το πετυχαίνει.

Από τότε που υπογράφηκε η Συνθήκη της Νίκαιας, το 2001, ξεκίνησε η πορεία αυτή. Δηλαδή είναι η ατμομηχανή εξισορρόπησης μεταξύ της οικονομικής και νομισματικής ένωσης του Μάαστριχτ (1992) και τον απώτερο στόχο της πολιτικής ένωσης.

Βασικό λοιπόν θέμα είναι, ότι έχουμε προχωρήσει σε οικονομική και νομισματική ένωση, έχουμε ανοίξει τα σύνορά μας με τη Συνθήκη του Σέγκεν αλλά δεν υπάρχει πολιτική ενοποίηση. Με άλλα λόγια, η Ευρώπη αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να φτιάξει έναν δικό της στρατό. Δεν μπορεί να χαράξει αυτόνομη εξωτερική πολιτική.

Αυτό λοιπόν πετυχαίνει η Λισσαβόνα σ΄ ένα βαθμό ως εναλλακτική λύση στο Ευρωσύνταγμα, που εγκαταλείφθηκε προς το παρόν. Έγιναν βήματα αλλά όπως πάντα, υπεισέρχεται το προϊόν του πολιτικού συμβιβασμού.

Ξεκινάμε λοιπόν από μια σειρά βασικών επισημάνσεων.

- Ενισχύθηκε η διαφάνεια και δόθηκε η δυνατότητα στους Ευρωπαίους πολίτες, να επικαλούνται απευθείας τη Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.

- Ενισχύθηκε ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αλλά και των Εθνικών Κοινοβουλίων, σε ότι αφορά στη διαδικασία λήψης σοβαρών αποφάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

- Όλα αυτά οδηγούν στον περιορισμό του λεγόμενου δημοκρατικού ελλείμματος, το οποίο αποτελούσε τον κανόνα μέχρι και τη Συνθήκη της Νίκαιας.

Νέα ζητήματα προτεραιότητας για τους πολίτες της Ένωσης, ήρθαν στο επίπεδο του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι.

- Μετανάστευση.
- Ενέργεια.
- Κλιματική αλλαγή.
- Ασφάλεια.
- Φτώχεια.
- Κοινωνική δικαιοσύνη.
- Ανάπτυξη.

Ουσιαστικά ζητήματα, στα οποία τη στιγμή αυτή, υπάρχει πράγματι μια πολύ στενή συνεργασία. Κάτι που δεν υπήρχε πριν από τη Λισσαβόνα.

Για την ασφάλεια και τη μετανάστευση για παράδειγμα, θεσπίστηκε ένα ολοκληρωμένο σύστημα κοινής διαχείρισης για την προστασία των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης. Το πρόγραμμα FRONTEX.

Επίσης, νέες επικουρικές δράσεις μπήκαν στην ατζέντα της Ευρώπης. Νησιωτική πολιτική, τουρισμός, τομείς υψηλής ευαισθησίας και ενδιαφέροντος για την Ελλάδα, αλλά επίσης, δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στις αγροτικές κι ορεινές περιοχές.

Όσοι γνωρίζουν, πόσο δύσκολη και περίπλοκη είναι η διεθνής Διπλωματία και η Ευρωπαϊκή Διπλωματία, μπορούν να σας διαβεβαιώσουν, ότι αυτά τα επιτεύγματα είναι πάρα πολύ σημαντικά. Μπορεί να μη φαίνονται άμεσα, να μην αποδίδουν άμεσα και χειροπιαστά αποτελέσματα, αλλά θα φανούν οπωσδήποτε.

Ούτως ή άλλως η Ευρώπη ξεκίνησε ουσιαστικά την επομένη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Με μια αμυντική ευρωπαϊκή οργάνωση, που τότε εθεωρείτο το πιο σημαντικό θέμα και που δεν λειτούργησε ποτέ. Με άλλα λόγια, η Ευρώπη ξεκίνησε με καθαρά πολιτική στόχευση.

Άλλαξαν όμως τα δεδομένα, και γι' αυτό ακολούθησαν η Ευρωπαϊκή Κοινότητα άνθρακα και χάλυβα και η Συνθήκη της Ρώμης ως ορόσημο, το 1957, για τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Από τότε έχουν περάσει σχεδόν πενήντα χρόνια. Ένα τέτοιο οικοδόμημα δεν δημιουργείται από τη μια στιγμή στην άλλη. Διότι, αν ήταν τόσο εύκολο θα είχε επιτευχθεί πρωτύτερα. Χρειάζεται χρόνος και πολλές γενιές. Έτσι ώστε μέσα από το πέρασμα του χρόνου να ωριμάζει και η ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης. Κάτι που, αν θέλετε, θα βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό και στη συνειδητοποίηση αυτού που γίνεται. Και αυτό θα καλλιεργήσει τη συνείδηση του Ευρωπαίου πολίτη.

Αναφερόμενος λοιπόν στα νέα παιδιά που είναι σήμερα κοντά μας, θα ήθελα να σας πω ότι η δική σας γενιά, είμαι βέβαιος, ότι θα ζήσει τα θετικά αποτελέσματα όλων αυτών των προσπαθειών, που προηγήθηκαν, συνεχίζονται και θα συνεχίζονται ακατάπαυστα στο μέλλον.

Ορισμένοι εντός και εκτός Ευρώπης θεωρούν ότι ο νέος θεσμός του Προέδρου της Ένωσης, που συστήθηκε με τη Λισσαβόνα, θέση την οποία έχει καταλάβει ο Βέλγος Χέρμαν Βαν Ρόμπεϊ, επιτείνει τη σύγχυση ως προς το πρόσωπο, που πραγματικά εκφράζει τη βούληση των 27, ιδίως όσον αφορά τις εξωτερικές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα, την Ιαπωνία.

Και αυτό, διότι ο Πρόεδρος της Ένωσης συνυπάρχει με τον Πρόεδρο της Επιτροπής και τον Πρόεδρο ή Πρωθυπουργό της προεδρεύουσας χώρας στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Ποιος λοιπόν από αυτούς ορίζει, για παράδειγμα, ποια είναι η εξωτερική πολιτική της Ευρώπης;

Κάποιοι άλλοι θεωρούν και καταλογίζουν, ότι η Νέα Συνθήκη δεν απέτρεψε την οικονομική κρίση στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Η κρίση όμως είχε ήδη δρομολογηθεί από καιρό. Δεν μας προέκυψε ξαφνικά. Δεν ήρθε αιφνιδίως. Πολλοί δε είμαστε αυτοί, που στην Ελλάδα είχαμε δημοσίως πει, ακόμη και δυο χρόνια πριν, ότι έρχεται αυτό το κύμα, και στην Ευρώπη αλλά και στην πατρίδα μας.

Είναι βέβαιο ότι κάθε αλλαγή συνοδεύεται και από μία περίοδο αβεβαιότητας, έντασης, ίσως και προσωρινής απώλειας αποτελεσματικότητας.

Όπως επίσης σημαντικό για την πορεία εφαρμογής της Συνθήκης, είναι, πέραν των θεσμών, το έργο και η απόδοση του Προέδρου της Ένωσης όπως επίσης και της Υψηλής Αντιπροσώπου για την Εξωτερική Πολιτική και Πρώτης Αντιπροέδρου της Επιτροπής κας Άστον.

Διότι η ηγετική ομάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης καλείται, τώρα, να εφαρμόσει τις αλλαγές που προβλέπονται από τη Συνθήκη. Και δεν είναι εύκολο αυτό. Διασταυρώνονται συγκρουόμενα συμφέροντα. Ο ρόλος της όμως είναι σημαντικός και πρέπει να βοηθηθεί.

Η επιλογή των ηγετών της Ενωμένης Ευρώπης πρέπει να ανταποκρίνεται σε συμβολικά και ουσιαστικά ηγετικά κριτήρια, διότι δεν εκλέγονται απευθείας από τη βάση. Και ίσως αυτό είναι ένα από τα προβλήματα που θα κληθούμε σύντομα να λύσουμε. Να οδηγηθούμε σε άμεση εκλογή των αντιπροσώπων της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την ίδια την κοινωνική βάση της Ευρώπης.

Υφίσταται θέμα δημοκρατικής νομιμοποίησης, και ως συνέπεια, δεν έχουν το κύρος που αρμόζει στο ρόλο τους. Γι΄ αυτό για πρώτη φορά, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αμφισβητούν τη συνέχιση των ετησίων θεσμικών συναντήσεων, μεταξύ Αμερικής και Ευρώπης.

Οι Ρώσοι και οι Κινέζοι επίσης, διερωτώνται για τις δικές τους σχέσεις με την Ευρώπη:

Ποιος πράγματι αποφασίζει για την Ευρώπη;

Ποιος είναι ο συνομιλητής τους από την πλευρά της Ευρώπης; Και πόσο ισχυρός είναι ώστε να τον λαμβάνουν σοβαρά υπόψη;

Και αυτό είναι κάτι στο οποίο θα πρέπει να απαντήσει η ίδια η Ευρώπη, μέσα από τη διαρκώς εξελισσόμενη πορεία προς τα εμπρός.

Η απάντηση βέβαια στο ερώτημα αυτό, είναι καταλυτική: Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Αρχηγών και Κυβερνήσεων, και μόνο, ως έχουν τα πράγματα σήμερα.

Θα έλεγα, ότι από το «δημοκρατικό έλλειμμα» που υπήρχε παλαιότερα, περάσαμε σε ένα άλλο έλλειμμα, το «ηγετικό έλλειμμα».

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι ο δρόμος προς την Ευρωπαϊκή ενοποίηση είναι δύσκολος και μακρύς. Όμως είναι ένας δρόμος με πολλά οφέλη για τους πολίτες.

Πρέπει να ευγνωμονούμε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, που το κατάφερε. Αλλά πρέπει να σταθούμε και εμείς, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, απέναντι στις υποχρεώσεις που έχουμε αναλάβει.

Στην Ελλάδα πολλοί παρεξήγησαν την Ευρώπη. Θεώρησαν ότι μέσω των επιδοτήσεων, ήταν μια ευκαιρία για να κινηθούμε στα κρυφά με τον γνώριμο ελληνικό τρόπο. Να κρύψουμε πολλές αλήθειες. Πολλά από αυτά εξηγούν το πώς φτάσαμε ως εδώ σήμερα.

Πιστεύω ότι πρέπει να σταθούμε όλοι στο ύψος των περιστάσεων. Και κακώς, γύρω από την υπόθεση αυτή, έχει ανοίξει τον τελευταίο καιρό ένα κεφάλαιο εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης.

Παρόλο που το ΠΑΣΟΚ ήταν στην αρχή αντίθετο με την υπόθεση της Ευρώπης, στη συνέχεια αντελήφθη πόσο εθνικά επωφελής είναι. Και συνέβαλε από την πλευρά του σε αυτή τη διαδρομή. Πρέπει λοιπόν σήμερα, μπροστά σε αυτή τη γενικευόμενη κρίση, να συγκλίνουμε ως προς τις πολιτικές που πρέπει να ακολουθήσουμε.

Από την πρώτη κιόλας στιγμή, η Νέα Δημοκρατία έδειξε υπευθυνότητα και σοβαρότητα. Και αυτό που συζητήθηκε τόσο πολύ για τη συναίνεση, δεν ήταν κάτι που έδειχνε αδυναμία. Υπευθυνότητα δείχνει. Διότι έχει υποφέρει πολλές φορές στο παρελθόν ο τόπος από άκαιρες, ανούσιες και στείρες αντιπαραθέσεις.

Ιδιαίτερα τώρα, που κρινόμαστε στα μάτια ολόκληρου του κόσμου, ως χώρα, ως λαός ως κοινωνία, ως πολιτικό σύστημα, θέλω να πιστεύω ότι θα κυριαρχήσουν συνετές θέσεις και φωνές. Και δεν θα διολισθήσουμε στον γνώριμο, καταστροφικό δρόμο που πολλές φορές έχει ακολουθήσει η πατρίδα μας στο παρελθόν.

Σήμερα, το εξηγεί αυτό, η ωριμότητα της ελληνικής κοινωνίας πάνω απ' όλα. Η ωριμότητα της ελληνικής πολιτικής. Αλλά και το υψηλό αίσθημα ευθύνης που όλοι μας πρέπει να δείχνουμε.

Φίλες και φίλοι,

Η Συνθήκη της Λισσαβόνας είναι μια πολύ σημαντική τομή για την Ευρώπη. Ενισχύει σημαντικά τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ισχυροποιεί αυτή την Ένωση των κρατών, των εθνών, των λαών.

Και ανοίγει τον δρόμο γι' αυτό που είναι πλέον ο στόχος μας: Στην πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης. Έτσι ώστε πλέον, αυτή η καινούρια μεγάλη χώρα, και εμείς μαζί της, να αποτελέσουμε έναν βασικό πυλώνα σταθερότητας, ασφάλειας, προόδου κι ανάπτυξης. Όχι μονάχα για τη δική μας περιοχή, αλλά για τον κόσμο ολόκληρο.

Η ισχυρή Ευρώπη είναι υπόθεση όλων μας. Και χαίρομαι για την πρωτοβουλία σας να αναδείξετε αυτό το θέμα, καθώς εσείς, τα νέα παιδιά, με τον προβληματισμό σας, το δικό σας αίσθημα ευθύνης, τις αγωνίες σας, τις απογοητεύσεις και τις πικρίες σας για μια Ελλάδα που δεν έχει καταφέρει ακόμη να ανταποκριθεί στις επιδιώξεις και τα όνειρά σας, βλέπετε μπροστά στον χρόνο. Και ζητάτε από εμάς να καταθέτουμε τις απόψεις μας και πάνω απ' όλα, να δείχνουμε κάθε στιγμή την ευθύνη και τη σοβαρότητα που απαιτούν οι καιροί και οι υποχρεώσεις μας απέναντι στην Ελλάδα.

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

Πηγή Φωτό: http://www.onned-korinthias.gr